Źródło: Ambar Eldaron (Francja)
Systemy pisma wymyślone przez Tolkiena to nie tylko tengwar („litery elfów”), ale również runy nazywane certar (w quenya) lub cirth (w sindarinie). Runy w Śródziemiu były pierwotnie pismem Sindarów z Doriath, a potem, w III Erze, stały się pismem kojarzonym głównie z krasnoludami. Dodatek E do Władcy Pierścieni opisuje dokładnie różne „style” runiczne w Śródziemiu.
Źródło: Elfling
Thorsten Renk, niemiecki lingwista tolkienowski, ogłosił niedawno aktualizację swojego kursu języka sindarińskiego. Nowa wersja Pedin Edhellen (‚Mówię po elficku’) znajduje się tutaj (plik skompresowany). Zapraszamy na stronę Thorstena pt. Parma Tyelpelassiva.
Obecna wersja kursu opublikowana została w celu skorygowania ewentualnych niedoskonałości przez innych badaczy języków Tolkiena. Wersja ostateczna, Pedin Edhellen 3.0 z przeznaczeniem dla początkujących studentów sindarinu znajdzie się w sieci za mniej więcej miesiąc.
Najnowszy 17 numer Parma Eldalamberon nosi tytuł „Words, Phrases and Passages in Various Tongues in The Lord of the Rings” [Słowa, zwroty i fragmenty w różnych językach we Władcy Pierścieni].
W najnowszym numerze zawarto komentarz J. R. R. Tolkiena z końca lat 50. i z początku lat 60., który dotyczy słów i nazw w wymyślonych przez Profesora językach, jakie znaleźć możemy na kartach jego powieści. Komentarz ten został opracowany i opatrzony przypisami przez Christophera Gilsona za zgodą i z pomocą Christophera Tolkiena oraz Tolkien Estate.
„Words, Phrases and Passages” to zbiór uwag o językach quenya, sindarin, krasnoludzkim, rohirrickim, Czarnej Mowie, które zostały zaprezentowane na przykładach występujących we Władcy Pierścieni. Znajdziemy tam dokładne tłumaczenie, objaśnienie gramatyczne oraz dyskusję etymologiczną poszczególnych form. Na przykład słowa elfickie sprowadzone zostają do praform w języku wspólnoeldarińskim. Hasła zostały ułożone przez Tolkiena w porządku występowania form w tekście książki.
Więcej szczegółów znajdziecie na stronie Parma Eldalamberon.
Najnowszy numer ma aż 220 stron. Okładkę projektował Patrick H. Wynne. Cena to 35 dolarów (około 100 zł). Zamówienia można składać np. przez PayPal. Odpowiednie odnośniki znajdziecie tutaj: http://www.eldalamb
O konferencji pisaliśmy tutaj. Oto relacja Karoliny Kazimierczak – polskiej uczestniczki konferencji:
W dniach od 8 do 11 sierpnia odbyła się druga już międzynarodowa konferencja poświęcona językom stworzonym przez J.R.R. Tolkiena, Omentielva Tatya. Przez cztery dni Antwerpia gościła entuzjastów lingwistycznej i literackiej twórczości Profesora. Pomiędzy przedpołudniowymi wykładami w Lessius Hogeschool a wieczornymi sesjami praktycznego użycia języków elfickich w szkole wieczorowej CVO LBC-NVK, Omentielva Tatya zgromadziła, dokształciła, rozbawiła i oczarowała może niezbyt liczną, lecz z pewnością zaangażowaną grupę uczestników. Wśród nich znaleźli się zarówno tacy eksperci w dziedzinie lingwistyki tolkienowskiej, jak Helge Fauskanger, Bill Welden czy Måns Björkman, jak i zupełni nowicjusze chętni zapoznać się bliżej z językami stworzonymi przez Profesora.
Daniel Reeve, nowozelandzki artysta o polskich korzeniach, znany jako kaligraf i kartograf tworzący rękopisy, mapy, napisy w filmowym Władcy Pierścieni (ale także w filmach Van Helsing, King Kong, The Lion, the Witch and the Wardrobe i Dead Letters) od kilku lat posiada własną stronę internetową. Kilka dni temu opublikował na niej kolejną swoją tolkienowską czcionkę – Shire Font (ukazuje ona wymyślony przez Reeve’a na potrzeby filmu styl pisma Bilba Bagginsa):
Za kilka dni, 8 -11 sierpnia w beligijskiej Antwerpii w Lessius Hogeschool odbędzie się opisywana już przez nas II Międzynarodowa Konferencja Omentielva Tatya (quenya ‚Spotkanie Drugie’) poświęcona lingwistyce tolkienowskiej. Polskę reprezentować będzie Karolina Kazimierczak (znana w tolkienowskim internecie jako Karola_Etnograf – jej pracę naukową o pewnym polskim projekcie lingwistycznym opisywaliśmy tutaj). Karolina obiecała nam napisać relację z tego wydarzenia.
Uczestnicy poprzedniej konferencji (opis tutaj)
The first volume of Arda Philology, containing the proceedings of Omentielva Minya in Stockholm August 2005, is now being printed. More information is at Arda Philology website , where you can also order it online.
The volume from the first conference contains seven papers: Przeczytaj resztę wpisu »
Zbliża się zjazd lingwistów tolkienowskich Omentielva Tatya (pisaliśmy o nim tutaj). Z tej okazji Helge K. Fauskanger, tolkienowski lingwista z Norwegii, autor słynnej strony Ardalambion zaktualizował swój quenejski słownik. Dodał do niego informacje z nowego numeru Vinyar Tengwar (o którym pisaliśmy tutaj). Zaktualizowane słowniki znajdziecie tutaj:
Słownik angielsko-quenejski
Słownik quenejsko-angielski
Helge obiecuje też dodać nowe informacje o języku quenya do swoich opracowań gramatycznych. Quenya ma przed nami coraz mniej tajemnic! Ale też okazuje się coraz bardziej niedoprecyzowanym „językiem w procesie tworzenia”. Nie ma jednego i ostatecznego języka quenya!
Karolina Kazimierczak, polska etnograf i badaczka języków, stypendystka i doktorantka Wydziału Socjologii Uniwersytetu w Lancaster (UK) przedstawia artykuł pt. „Linguistic Fantasies and Fantastic Worlds: On the Creative Use of Fictional Languages in the Non-fictional World” (‚Lingwistyczne fantazje i fantastyczne światy: o kreatywnym użyciu fikcyjnych języków w niefikcyjnym świecie’). Jego tekst znajdziecie pod tym linkiem. Oto co sama Karolina pisze o swoim projekcie:
Ponad rok temu brałam udział w konferencji naukowej nt. związkow miedzy sztuką a sprawami społecznymi. Prezentowałam tam krótki artykuł nt.
artystycznego charakteru języków tolkienowskich. W artykule tym
wspominałam też o zainicjowanym przez Was i realizowanym we współpracy
z innymi członkami forum Elendili projekcie tłumaczenia Valaquenty na
język neo-quenejski. W tym roku czasopismo związane z konferencją
opublikowało mój artykuł i od dwóch dni jest on dostępny także na stronie
internetowej uniwersytetu w Lancaster.
Była to moja pierwsza próba zmagania się z tematem, od tego czasu miałam
możliwość zapoznać się z większą ilością materiałów nt. lingwistyki
tolkienowskiej i działalności tolkienistów.
Gratulujemy Karolinie sukcesu naukowego i cieszymy się bardzo, że nasza praca nad neoquenejską Valaquentą stała się dla niej jedną z inspiracji. Przypominam, że Valaquentę (fragment Silmarillionu) w tłumaczeniu na neo-quenyę znajdziecie w Biblioteczce Elendilich.
Drugi tom Historii „Hobbita” zawiera informację o jeszcze jednym języku Tolkiena. Język ten – a właściwie dwa języki – nazywa się mágol i mágo. Z języka mágol ma pochodzić orkowe imię Bolg. Autor opracowania, John Rateliff, tak pisze w swojej książce:
one of Tolkien’s minor invented languages, called Mago or Magol about which little is nown other than at one point Tolkien considered making it the Orkish language, only to reject this idea.” (HH II, str. 710)
Rateliff pisze dalej o tzw. „Magol Document”. Dokument ten ma się znajdować w posiadaniu Christophera Tolkiena.
Sprawę języka mágol lub mágo rozwija Patrick H. Wynne na stronach listy dyskusyjnej Lambengolmor. Wynne pisze tam, że mágol to język Tolkiena bazujący na fonetyce i gramatyce węgierskiej. Przeczytaj resztę wpisu »