Aktualności ze świata miłośników twórczości Tolkiena

Upragniona Msza J.R.R. Tolkiena

W swoich wspomnieniach Simon Tolkien, wnuk naszego ulubionego pisarza, napisał:

Żywo pamiętam, jak chodziłem z dziadkiem do kościoła w Bournemouth. Dziadek był oddanym katolikiem, a chodziliśmy razem na msze niedługo po tym, jak Kościół wprowadził w miejsce liturgii łacińskiej, liturgię w języku angielskim. Mój dziadek oczywiście nie pogodził się z tym i na cały głos odpowiadał podczas mszy po łacinie, podczas gdy reszta wiernych modliła się po angielsku. Bardzo mnie to denerwowało, ale mój dziadek wcale na to nie zważał. Czynił po prostu to, co uważał za słuszne. Przejął wyznanie religijne po swojej mamie, którą po katolickiej konwersji odrzuciła jej rodzina. Moja prababcia zmarła w biedzie, gdy dziadek miał dwanaście lat. Wiem, że odegrał ważną rolę w decyzji posłania mnie do Downside, rzymsko-katolickiej szkoły w Somerset. Przeczytaj resztę wpisu »

Tolkien inspired by Galway landscape

tolkien.jpg ‚Lord of the Rings’ author JRR Tolkien spent time in Galway (Ireland) while writing his masterpiece, it has been revealed.

Tolkien was an external examiner of English at NUI, Galway (then UCG) on several occasions during the 1950s. While in Ireland he stayed at the home of his fellow Professor of English, Diarmuid Murphy, whose daughter Rose recently spoke fondly of the „gentle, observant man” who visited her family during the 1950s and became a close friend.

Rose was a teenager when Tolkien first visited, but during his later visits she would have been a student at NUIG, and it’s possible that he marked her papers. Although she cannot remember many „serious conversations” with the Oxford don, Rose told the Galway Independent that he was very interested in nature, and hated any blot of industry on the landscape, a passion reflected in the last book of the Lord of the Rings trilogy.

The fantasy writer and scholar of Old English was also awarded an honorary doctorate by the National University of Ireland in 1954, the same year his seminal work was published.

According to Professor Kevin Barry, Dean of Arts and a former Head of English at NUIG, Tolkien was well known as an „extraordinary storyteller”, and he was always welcome, due to his „incredible fund of stories and gossip, not just about fantasy but also about his university colleagues”.

Nieznany list J.R.R. Tolkiena

Gdy tylko na jakiejś aukcji pojawia się nowy, nieznany list J.R.R. Tolkiena, miłośnicy twórczości Profesora patrzą w tę stronę z nadzieją. I rzeczywiście niektóre z tych nieznanych listów potrafią nas zaskoczyć (jak np. list, w którym Tolkien opisuje kobiety orków). Analizą takich nowo poznanych listów zajmuje się na przykład Forum Elendilich (patrz tutaj). Dziś wspólnie z Hyalmą ujawniliśmy treść kolejnego z takich listów – listu do Nialla Hoskina z 16 października 1968 r. Adresat, czternastoletni wówczas chłopiec, musiał zaintrygować Tolkiena swoją pasją do języków, bo z tego okresu zachowało się niewiele listów Profesora. Miał mniej czasu i energii na prowadzenie korespondencji. Wspomnienie Hoskina dotyczące tego listu znajdziecie na Forum Elendilich (tutaj). Hyalmie udało się przetranskrybować treść listu, a poniżej przedstawiamy oryginał oraz tłumaczenie tego listu na polski:

Przeczytaj resztę wpisu »

Polacy, którzy znali Tolkiena:
prof. Przemysław Mroczkowski

Informacja pochodzi z serwisu Niezapominka

 

Uzupełnieniem artykułu Dariusza Piwowarczyka pt. Opowieść o dwóch mediewistach – profesor Tolkien i profesor Mroczkowski (publikowaliśmy go w Gwaihirze nr 7) są informacje chronologiczne z książki Ch. Scull i W. G. Hammonda pt. The J.R.R. Tolkien’s Companion and Guide. Oto wszystkie miejsca, gdzie w Companion and Guide pisano o profesorze Mroczkowskim:

Profesor Mroczkowski (z I 528: 2 czerwca 1958 – Przemysław Mroczkowski (ang. Przemysl Mroczkowski, na zdjęciu obok prof. Mroczkowski w latach 60.) jako szef Wydziału Anglistyki KUL po mniej więcej roku pobytu w Oksfordzie, gdzie przebywał na stypendium naukowym, odwiedza Tolkiena i proponuje mu, że mógłby na polski przełożyć Hobbita i WP.
I 564: 23 listopada 1960 – Tolkien po otrzymaniu egzemplarzy polskiego Hobbita ma nadzieję, że „jego przyjaciel profesor Mroczkowski z Krakowa” skomentuje dla niego ten przekład.
I 602: 7 grudnia 1962 – w tym roku ukazał się Festschrift z okazji 70. rocznicy urodzin Tolkiena. Profesor pragnie wysłać jeden egzemplarz tej pamiątkowej publikacji do Mroczkowskiego.
I 611: 1 listopada 1963 – Mroczkowski zapewnia Tolkiena, że przekład WP jest dobry. Przeczytaj resztę wpisu »

Tolkienowska Islandia

Islandia inspirowała Ronalda od samych początków jego zainteresowania Północą. Tolkien nigdy nie odwiedził Islandii, ale znał znakomicie jej kulturę, język staroislandzki, a nawet krajobrazy (ze zdjęć, o czym pisał w 1966 r. w liście do pewnego Rogera Shawa). Niektóre nazwy we Władcy Pierścieni pochodzą wprost z nomenklatury Islandii (np. Midgewater Marshes pochodzi od islandzkiego Mývatn). W dzieciństwie zafascynowała go „The Story of Sigurd” w Red Fairy Book Andrew Langa. Już w czasach Szkoły Króla Edwarda młody Tolkien samodzielnie uczył się staroislandzkiego. Zaczął też wtedy studiować staroislandzką Völsunga Saga. Wkrótce na studiach oksfordzkich wybrał filologię skandynawską jako swoją specjalizację. Nauczał staroislandzkiego w Leeds. Był współzałożycielem propagujących język i kulturę staroislandzką studenckich klubów: Viking Club w Leeds i Kolbítar w Oksfordzie. Choć w Oksfordzie Tolkien prowadził badania i uczył głównie staroangielskiego, był też odpowiedzialny za nauczanie staroislandzkiego. Przeczytaj resztę wpisu »

Tolkien i esperanto

Artykuł ten to streszczenie tekstu Tolkien and Esperanto Ardena R. Smitha i Patricka Wynne’a, opublikownego w czasopiśmie VII. (Seven) nr 17 (2000 r.), str. 27-46.

W roku 1887 w Warszawie Ludwik L. Zamenhof opublikował 28-stronicową książeczkę w języku rosyjskim pt. Międzynarodowy język: wprowadzenie i kompletny podręcznik. Zamenhof znany był wśród pierwszych użytkowników tego języka jako Doktor Esperanto. Około roku 1900 mały Ronald Tolkien po raz pierwszy spotyka się z tym językiem. Ma to miejsce 20 lat po stworzeniu esperanto. W wieku 17 lat Tolkien wprowadza esperanto do swojego notatnika z pierwszymi próbami tworzenia własnego alfabetu. Jako dorosły nie tylko omawia esperanto w listach i w eseju Tajony nałóg, ale przyjmuje nawet honorowe stanowisko w brytyjskiej organizacji esperanckiej. Przeczytaj resztę wpisu »

Po Christopherze Adam? Kto przejmie odpowiedzialność za wydawanie pism J.R.R.T.?

W Przedmowie do Dzieci Húrina Christopher Tolkien w specjalny sposób dziękuje za pomoc w zredagowaniu tej najnowszej książki J.R.R. Tolkiena swojemu synowi – Adamowi Tolkienowi. Ch. Tolkien pisze, że Adam ofiarował ojcu niezbędną pomoc w uporządkowaniu i prezentacji materiału ze Wstępu oraz Dodatków. Adam Tolkien miał ponadto przybliżyć swojemu ojcu świat komputerów i internetu – co ułatwiło prace nad książką. Czyżby Adam Tolkien przygotowywał się do przejęcia zadań i odpowiedzialności swojego ojca. Czyżby miał on w przyszłości zająć się dalszym wydawaniem materiałów wielkiego Dziadka?

Adam TolkienKim jest Adam Tolkien? Syn Christophera z drugiego związku (z Baillie Tolkien) urodził się w roku 1969. Ma siostrę Rachel oraz przyrodniego starszego brata Simona (z pierwszego małżeństwa Christophera z Faith Tolkien). Jest dwujęzyczny – doskonale mówi i po francusku, i po angielsku. Mieszka we Francji i dla miłośników Tolkiena w tym kraju dokonał kilku przekładów prac swojego dziadka: Pictures by J.R.R. Tolkien (Peintures et aquarelles de J.R.R. Tolkien, 1994), The Book of Lost Tales 1 (Le Livre des Contes Perdus, 1995), and The Book of Lost Tales 2 (Le Livre des Contes Perdus, 1998).  Z zawodu jest scenografem i reżyserem świateł. Ciekawy wywiad z Adamem Tolkienem został przeprowadzony przez hiszpańską witrynę Fantasymundo. Nie ma tam wielu konkretów na temat ewentualnych redaktorskich planów Adama Tolkiena, ale dowiecie się z tej rozmowy kilku szczegółów na temat Dzieci Húrina. Przeczytaj resztę wpisu »

Nieznany wywiad z J.R.R. Tolkienem (1968)

Na stronie internetowej British Broadcasting Corporation (BBC), w dniu premiery Dzieci Húrina, pojawił się nigdy wcześniej nie emitowany wywiad z J.R.R Tolkienem. Rozmowa z pisarzem została przeprowadzona w roku 1968. Pod podanym linkiem znajdują się dwa wywiady. Drugi to pięciominutowy materiał przygotowany przez BBC z okazji premiery Dzici Húrina. Możemy usłyszeć i zobaczyć J.R.R Tolkiena oraz jego wnuka Adama Tolkiena opowiadającego o historii wydania książki. Na krotko pojawia się Alan Lee dzieląc się wrażeniami podczas przygotowywania ilustracji do publikacji. Zapraszamy.

Oba wywiady można zobaczyć tutaj.

Adam Tolkien o Dzieciach Húrina

Adam Tolkien, 38-letni syn Christophera i wnuk Johna Ronalda Reuela Tolkiena napisał swoją recenzję Dzieci Húrina. Opublikowano ją na stronie księgarni internetowej Amazon (tutaj). Tekst Adama Tolkiena to ciekawe wspomnienie o pracy, jaką jego ojciec prowadził nad pismami wielkiego dziadka. Poniżej prezentujemy recenzję Adama Tolkiena. Może ktoś przełoży ten tekst na polski? Opublikowalibyśmy go chętnie na naszej stronie. Przeczytaj resztę wpisu »

Tolkien i kultura Orientu?
Pismo Indii a alfabety elfickie?

Spenta Mainyu, jeden z irańskich Amszaspandów, który mógł zainspirować postać Vala Manwego SúlimoProfesor J.R.R. Tolkien zajmował się głównie językami i kulturą wczesnośredniowiecznej Północy europejskiej. Zajmował się to wręcz za słabe określenie. On tą dziedzinę kochał i nią się pasjonował. Książki Profesora są wyrazem tej pasji. Rzesze badaczy odkrywają w dziełach Tolkiena wciąż nowe inspiracje lingwistyczne oraz mitologiczne z Finlandii, Norwegii i Islandii, Walii oraz Anglii zamieszkałej przez Anglów, Sasów i Jutów itd. Gdy zatem spotykamy w pismach Profesora elementy kojarzące się na przykład z Bliskim i Dalekim Wschodem, część uczonych-tolkienistów podchodzi do takich motywów z dystansem i rezerwą. Tymczasem Profesor podczas swoich lektur i podczas lingwistycznych badań miał co chwila do czynienia z terminami i motywami mitologicznymi, które można by określić jako orientalne. Andrzej Szyjewski jako jeden z pierwszych badaczy zwrócił uwagę na to, że koncepcja Eru i Valarów przypomina mazdaistyczną (zaratusztriańską) wizję Ahury Mazdy i jego Amszaspandów Przeczytaj resztę wpisu »

← Późniejsze wpisy · Wcześniejsze wpisy →