Pamiętam swój zachwyt tą postacią podczas mojej pierwszej lektury Hobbita. Zawsze fascynowali mnie bohaterowie pełni fizycznej siły i pewnej swoistej łagodności której Beornowi moim zdaniem nie brakuje. Z zaciekawieniem przyznam śledziłem nabór do tej roli do filmów Hobbit i jak patrzę w oczy Mikaela Persbrandta widzę go… nadchodzi Beron!
W filmowej adaptacji Hobbita w reżyserii Petera Jacksona, Mikael Persbrandt wcieli się w rolę Beorna. [W sumie słowo wcieli się pasuje akurat dość trafnie do tego bohatera]. Okazuje się iż szwedzki aktor w czasach młodości był zafascynowany Tolkienem.
Przeczytałem wszystkie książki Tolkiena – zdradza – przeszukiwałem antykwariaty w poszukiwaniu najstarszych wydań “przygód Bilba”. Zwariowałem na punkcie fantasy. Filmowa trylogia Jacksona jest wybitna, facet wie co robi. Ten cały projekt jest ekscytujący, cały zespół to 700 osób, ja tylko stoję w rogu i próbuję jakoś się dostosować – dodaje.
Persbrandt porównuje swoją rolę w Hobbicie do swojej pierwszej pracy w filmie, kiedy jako statysta w filmie Bergmana odczuwał tremę związaną ze swoim występem.
Wydaje mi się, że dzielę to poczucie z wieloma osobami w mojej profesji, my nigdy nie pozwalamy sobie być do końca szczęśliwi, w zamian za to skupiamy się na wrażeniach. Na przykład – jak ja mogę być niedźwiedziem, zamiast pomyśleć ile radochy przede mną!
W listopadzie 1998 brytyjski pisarz i badacz, chrześcijanin i inklingolog, Colin Duriez, był gościem specjalnym sesji jesiennej Akademii Myśli Chrześcijańskiej (wydarzenie ewangelickie i ewangelikalne w Warszawie).
Redaktorzy Simbelmynë, Tomek Gubała (Tom Goold) i Rysiek Derdziński (czyli ja), również w niej uczestniczyli. Prezentując tam specjalne lewisowskie wydanie Simbelmynë (nr 7), przeprowadzili z Colinem Duriezem wywiad. Dziś, na kilka dni przed wydaniem książki Durieza pt. Tolkien i C. S. Lewis. Historia niezwykłej przyjaźni, chcemy go przypomnieć. Wywiad ukazał się z Sn nr 10 (zima 1998/99) oraz na Niezapomince (tutaj).
Simbelmynë: Skąd wzięła się Pańska fascynacja twórczością C.S. Lewisa i J.R.R. Tolkiena?
Colin Duriez: O Lewisie dowiedziałem się po raz pierwszy jeszcze, gdy jako nastolatek chodziłem do szkoły. Przeczytałem wtedy książkę O wierze i moralności chrześcijańskiej, a przyjaciel polecił mi powieści science-fiction Lewisa. Co ciekawe, nigdy przedtem nie czytałem Opowieści z Narni… A Tolkien? To właśnie dzięki mojej fascynacji Lewisem dowiedziałem się o Tolkienie. Oczywiście zaraz przeczytałem Hobbita i Władcę Pierścieni.
Dobre Elfy z Biura Festiwalowego w Krakowie przesłały nam ten ciekawy film. Niechaj jego obejrzenie będzie uzupełnieniem wiadomości o ciekawej książce Douga Adamsa The Music of the Lord of the Rings Films (pisaliśmy o niej tutaj). Materiał filmowy pokazuje Douga Adamsa i Ludwiga Wickiego, gdy opowiadają oni o muzyce do Dwóch Wież.
Nowy thriller Simona Tolkiena pt. The Inheritance (‘Dziedzictwo’) przypomina nam znowu o brytyjskim pisarzu kryminałów i wnuku słynnego J.R.R. Tolkiena. Tajemnica morderstwa osadzona została w Oksfordzie lat 50. W swoim drugim kryminale Simon Tolkien opisuje desperacki pościg za skradzionym relikwiarzem Krzyża Pańskiego. Wnuk Tolkiena, dziś 51-latek, przeniósł się niedawno do Santa Barbara ze swoją amerykańską żoną Tracy i dwojgiem dzieci. Poznajmy wywiad, w którym znajdziemy nowe informacje o życiu i zamiłowaniach J.R.R. Tolkiena.
Proszę opowiedzieć o najwcześniejszych wspomnieniach dotyczących Pana słynnego dziadka.
Myślę, że pamiętam przede wszystkim czas, gdy przeniósł się on do Bournemouth. Bournemouth jest niczym maleńka angielska wersja Florydy. Są tam hotele i plaża i mnóstwo, mnóstwo starszych ludzi. Zdaje się, że nienawidził tego miejsca. Ale, jak sądzę, uważał, że jest ono dobre dla mojej babci. Miała ona dość Oksfordu, a Oksford był zwłaszcza w tamtych dniach miejscem bardzo mizoginicznym [nieprzyjaznym dla kobiet]. Inklingami byli C.S. Lewis, J.R.R. Tolkien [i inni]. Siadali oni wspólnie w pubie i czytali sobie nawzajem swoje teksty – i nie sądzę, żeby pojawiała się tam jakaś kobieta, chyba że przynosiła do stołu kolejne piwo. Myślę, że babci było z tym trudno. I myślę, że naprawdę lubiła ona Bournemouth.
Bawiliśmy się z dziadkiem w wiele gier słownych. Jego ulubioną była Constantinople*. Pamięta się szczegóły, a one niekoniecznie muszą być tymi najbardziej interesującymi szczegółami. Gdy ludzie pytają mnie o dziadka, oczekują zazwyczaj wspomnień, w których wyjaśnia on na przykład naturę Saurona. A ja mam tylko takie idiotyczne wspomnienia.
Jako pierwszy doniósł o tej ważnej rezygnacji serwis tolkienowski TheOneRing. Guillermo Del Toro ogłosił dzisiaj, że nie będzie już dłużej reżyserował dwóch filmów opartych na Hobbicie J.R.R. Tolkiena! Ma on jednakże dalej współtworzyć scenariusz. Razem z Peterem Jacksonem ma też Del Toro chronić ideę sfilmowania Hobbita i dwaj filmowcy obiecują, że zrobią wszystko, żeby ten film sprostał oczekiwaniom fanów.
- Z powodu nieustannych opóźnień w ogłoszeniu rozpoczęcia zdjęć – pisze Del Toro – jestem zmuszony podjąć najcięższą decyzję mojego życia. Po blisko dwóch latach życia i oddychania w projektowanym przez nas, przebogatym świecie tolkienowskiego Śródziemia, muszę z wielkim żalem, porzucić ten cudowny projekt. Pozostaję wdzięczny Peterowi, Fran i Philippie Boyens, New Line oraz Warner Brothers, a także całej ekipie w Nowej Zelandii. Miałem przywilej pracować w jednym z najpiękniejszych krajów na świecie z jednymi z najbardziej uzdolnionych ludzi w naszym fachu i to wszystko na zawsze mnie zmieniło. Mnóstwo było w tym wszystkim dobra, ale piętrzące się trudności związane z nakładającymi się na siebie terminami przekroczyły zapas czasu, który przeznaczyłem pierwotnie na ten projekt. Jako współscenarzysta i reżyser życzę tej produkcji jak najlepiej i będę w pierwszym rzędzie z tymi, którzy będą chcieli jako pierwsi zobaczyć gotowy efekt. Pozostaję sprzymierzeńcem twórców tego filmu – tak teraz jak i w przyszłości – i w pełni wspomogę zmianę reżysera tak, żeby wszystko przebiegło gładko.
Nasz serwis wspominał kilka razy o działalności artystycznej Colina Rudda, który w swoich interpretacjach udanie oddaje ducha minstreli Śródziemia. Jego wykonania, którym najbliżej do kanonu poezji śpiewanej i folku, przyciągnęły moją uwagę swoją ortodoksją i poświęceniem dla niełatwego kawałka poezji, jakim jest liryczna spuścizna profesora. Postanowiłem dowiedzieć się czegoś więcej o nim samym i jego twórczości wysyłając pogrupowane pytania dotyczące jego zainteresowania prozą Tolkiena, sposobu na aranżacje, ulubione dzieła i szereg innych standardowych pytań. Adresat podszedł do sprawy nieszablonowo, więc z naszej korespondencji skleiłem odpowiedzi na niektóre z nich. Zapraszam do lektury “kilku słów o sobie” Colina, z których wyłoni się obraz uzdolnionego indywidualisty bardzo poważnie podchodzącego do kwestii rzeźbienia w dorobku artystycznym profesora. Przyjemnej lektury i słuchania pieśni!
To Westron-speaking readers: Click “Przeczytaj resztę wpisu” for the original text of interview placed in the second part of this article.
Właśnie na stronie Bractwa Rivendell pojawił się najnowszy numer PHN. Tym razem znajdziecie w nim teksty traktujące o morzu, krótkie rozprawy na temat kanonu tolkienowskiego oraz muzyki jako siły tworzącej świat. Także w tym numerze dwa niezwykłe wywiady z twórcami brytyjskich filmów fanowskich: Brianem Laverym (The Hunt for Gollum) oraz Kate Madison (Born of Hope). Jak zwykle nie zabrakło przepisów kulinarnych oraz ćwiczeń do kursu sindarinu Thorstena Renka. Całość ozdobiona ilustracjami Marii “Maryen” Jędrzykiewicz oraz Anke „Elleth” Tollkühn, artystki z Niemiec.
Najnowszy numer można zobaczyć na naszej stronie. Został on zamieszczony na serwisie issuu.com, skąd, po rejestracji, można pobrać plik pdf.
Nie na zawsze przykuci jesteśmy do kręgów świata,
poza nimi istnieje zaś coś więcej niż wspomnienie (J.R.R. Tolkien)
W czwartek 11 marca b.r., w wieku 97 lat w Krakowie zmarł ojciec Joachim Badeni OP – dominikanin, znany m.in. ze wspomnieniowych książek, poruszających tematy teologiczne i egzystencjalne. Polskim tolkienistom ojciec Badeni znany był jako znawca twórczości J.R.R. Tolkiena i miłośnik Władcy Pierścieni. Do śmierci mieszkał w krakowskim klasztorze dominikanów.
Zapraszamy do lektury bardzo ciekawego wywiadu, który redakcja almanachu tolkienowskiego Aiglos przeprowadziła z ojcem Badenim jesienią 2004 roku (ukazał się on w Aiglosie nr 4 z wiosny/lata 2005). Wywiad znajdziecie na Forum Hobbitonu – tutaj. Przeczytacie tam o wrażeniach z lektury Władcy Pierścieni, o pojęciu Dobra i Zła u Tolkiena, a także o świetle i kobietach w książkach Profesora.
Pogrzeb o. Joachima Badeniego odbędzie się w poniedziałek 15 marca. Obrzędy pogrzebowe rozpoczną się o godz. 8.30 wystawieniem trumny w kościele ojców Dominikanów przy ul. Stolarskiej 12, o godz. 10.00 zostanie odprawiona pogrzebowa Msza św., a o 12.30 – rozpoczną się obrzędy pogrzebowe na Cmentarzu Rakowickim przy bramie od ulicy Rakowickiej. Swoją obecność na pogrzebie zapowiedziało już kilku tolkienistów z Krakowa i okolic.
Kilka dni temu w sieci pojawił się drugi już numer internetowego magazynu Festival in the Shire (o sierpniowym festiwalu w Walii pisaliśmy już tutaj).
Ta inicjatywa jest świetną reklamą festiwalu w Shire, redaktorem magazynu jest znany badacz Tolkiena – Colin Duriez. Ten numer wydaje się być o wiele ciekawszy niż poprzedni, znajdziemy w nim kilka interesujących artykułów, ale przede wszystkim wywiady z takimi sławami jak Tom Shippey, John Howe, Ted Nasmith czy Rodney Matthews. Ciekawostką jest tekst Clyde S. Kilbyego o jego pracy nad Silmarillionem i znajomością z J.R.R Tolkienem. Ten numer Fistival in the Shirejest na prawdę godny polecenia!
Pierwszy numer Fistival in the Shire możecie znaleźć tutaj.
Digg Dialogg to seria wywiadów przeprowadzanych na zlecenie amerykańskiego serwisu Digg, zajmującego się agregowaniem najciekawszych treści wyszukiwanych przez internautów. Użytkownicy serwisu zadają pytania, po czym te, które otrzymują najwięcej głosów prezentowane są ważnym osobom ze świata internetu, książek, mediów.
Tym razem przeprowadzono wywiad z Peterem Jacksonem. Kilka pytań dotyczy nowych filmów przy których tworzeniu brał udział, mówi się trochę o technikaliach, planach na przyszłość, a także o samym Władcy Pierścieni. Całość trwa niecałe 13 minut.
Pamiętam swój zachwyt tą postacią podczas mojej pierwszej lektury Hobbita. Zawsze fascynowali mnie bohaterowie pełni fizycznej siły i pewnej swoistej łagodności której Beornowi moim zdaniem nie brakuje. Z zaciekawieniem przyznam śledziłem nabór do tej roli do filmów Hobbit i jak patrzę w oczy Mikaela Persbrandta widzę go… nadchodzi Beron!
Przeczytałem wszystkie książki Tolkiena – zdradza – przeszukiwałem antykwariaty w poszukiwaniu najstarszych wydań “przygód Bilba”. Zwariowałem na punkcie fantasy. Filmowa trylogia Jacksona jest wybitna, facet wie co robi. Ten cały projekt jest ekscytujący, cały zespół to 700 osób, ja tylko stoję w rogu i próbuję jakoś się dostosować – dodaje.
Nasz 
