Jeżeli ktoś nie miał jeszcze okazji być na naszych spotkaniach i nie wie czego się spodziewać, zapraszam do zapoznania się z relacją relacją z poprzedniego spotkania, które miało miejsce 6 stycznia. A znając życie, pewnie po spotkaniu za tydzień znów będą na mnie krzyczeć, bym napisał coś podobnego…

To jest kolejny bzdurny tytuł relacji mający na celu skonfundowanie czytelnika, nie mający tak naprawdę nic wspólnego z właściwymi wydarzeniami zaistniałymi na spotkaniu

Czy mnie coś ominęło przy omawianiu terminu i planu spotkania? Nie ustaliliśmy przypadkiem, że bijemy jakiś rekord frekwencji? Marigold, Helena, Cotsille, Idril, Gal, Saso, Noatar, Elendill, tata Elendilla, ja, ktoś tam początkowo siedzący na kanapie, którego ksywy nie kojarzę (przepraszam), kilka innych osób które potem się przewinęło przez salę i zostało chwilę pogadać… może tajemnica nie tkwi w ciastkach, ale w grach? W każdym razie, tłumy jakich dawno nie było, wielki renesans polskiej tolkienistyki, jak tak dalej pójdzie, to i “Gwaihira” wznowimy. No to jadziem z tą relacją.

Cor Blok!!! Marigold (przynajmniej tak mi się wydaje, w sumie nie zapytałem kto) przyniosła nowy kalendarz na ten rok oraz jakąś książkę w większą ilością ilustracji tegoż artysty. I można narzekać, że to nie jest żaden z Wielkiej Trójki (Howe, Lee, Nasmith), ale nam na spotkaniu się podobało. Balrog jest świetny, Lobelia w wersji Zła Czarownica ze Wschodu też, Isengard ma Białego Konia z Uffington, Bill dostał w twarz jabłkiem, a potem rozjechała go ciężarówka, a hobbici pojechali do Mordoru metrem. I w ogóle, w kategorii ilustracji do książek dla dzieci mamy tu kawał solidnych prac. Ba, nawet powstał pomysł, że można by znaleźć zdolnego animatora i z postaci wyciętych z Corblokowych dzieł zrobić film. A ma tego wystarczająco dużo, by zrobić całego Władcę Pierścieni. Wyszłoby coś w stylu wstawek Terry’ego Gilliama do “Monty Pythona”, zwłaszcza do “Gralla”. I teraz pomyślcie, że w podobny sposób ożywiamy dzieła Cora Bloka. W przeciwieństwie do tych wszystkich NaLeeHoweSmithów, jego styl świetnie pasuje to takiego animowania. Może nie wyjdzie z tego PiDżej, ale to chyba zaleta. Warto zobaczyć czasem coś innego. Nie musimy prowadzić fandomu utartą przez popkulturę ścieżką… oj, zupełnie jakbym prawił kazanie… to dla rozluźnienia atmosfery, tu macie link do artykułu o nowych publikacjach Cora Bloka (jeżeli nie macie pojęcia o kim mówię)

Hmm… tak się właśnie zastanawiam, patrząc na ten kalendarz, tam w prawym górnym rogu… co na Caradhras robiły ptaki kiwi?

Obgadaliśmy zwiastun Hobbita. Ogólnie, został przyjęty raczej dobrze, choć ja dla zasady dalej będę narzekać. Tak! Bo jestem zły! Oj, dawno tego nie było. Poruszyliśmy również fakt, że Bilba gra Watson, a Smaugo-Saurona Holmes. Sherlock, notabene. I że Sauron będzie na Bitwie Pięciu Armii. A Bilbo byłby lepszym Frodem niż jest nim Frodo.

Czyżby zwiastun Hobbita zaczął ponownie budzić fandom do życia? Raz, mamy takie tłumy na spotkaniu. Dwa, na forum też coś większy ruch panuje. Trzy, po dodaniu zwiastuna na Elendilion, liczba odwiedzin pobiła wszystkie możliwe rekordy. Ale jak się wyjaśniło, odpowiada za to Cotsille, która podała linka do newsa pięciu znajomym.
A to przecież już 10 lat od czasu premiery filmu, ale ten czas leci. Można by nawet założyć temat ze wspominkami z premiery filmu. “Z pamiętnika starego kombatanta”. Ale jak ustaliliśmy, starość jest funkcją umysłu, nie ciała. Stąd pewnie tyle osób wpisuje w profilu tyle lat, ile wlezie. I ogólnie, na wypadek jakby ożywiony fandom miał przynieść nowych użytkowników, obgadaliśmy nieco strukturę forum i rządących, dlaczego stosujemy zasadę strzelania do posłańców, jeżeli przynoszą wieści z błędami ortograficznymi i takie tam.

Jak o wieku, to zastanawialiśmy się, czy jest w Śródziemiu rasa żyjąca krócej niż ludzie. Hobbici raczej nie, setka nie była u nich niczym dziwnym. Krasnoludy, elfy? Odpadają. Enty? Też nie. Kto tam jeszcze jest… no przecież, orkowie. Ale ile to właściwie żyło? Po długich rozważaniach na temat ich charakteru, wolnej woli, Saurona – Władcy Marionetek i takich tak innych Jeśkowów, ustaliliśmy, że orkowie, podobnie jak elfy, mogli żyć wiecznie. Ale nigdy nie mieli okazji pożyć na tyle długo, by to sprawdzić.

Było także o zmieniającej się kulturze internetu, o nobliwych (trudne słowo) forach internetowych, które wkrótce będą niczym książki – relikt zeszłej epoki, o Facebooku, o dzieleniu się wszystkimi informacjami, o różnych teoriach spiskowych, Chińczykach montujących podsłuchy w naszych iPhone’ach, niemożności kasowania kont na Facebooku i innych takich. I że FB to niekoniecznie zło wcielone, bo może być całkiem solidnym narzędzie promocji. Choć jeżeli zeżre cały czas, który mieliśmy przeznaczyć na twórczość, to co tu promować. Tak, Galu, to do Ciebie, jeżeli to czytasz, wyłączaj FB i bierz się za “Simbelmynë”. A także było o tym, że jak w takim typowym biurze padnie prąd albo chociaż i sam internet, to nie wiadomo co robić. Tylko najdzielniejsi, najbardziej wytrwali pracownicy gotowi są wtedy zaryzykować i sięgnąć po kartkę papieru, na której czasami choć część roboty wykonać, ale to wszak grozi np. wykręceniem nadgarstka od trzymania długopisu czy ołówka.

Było też o zjawisku pewnej degradacji tolkienistyki, poprzez niepoprawne promowanie dzieł pseudo-tolkienowskich jako tolkienowskie. Bo przecież języki użyte w filmie to nie quenya i sindarin czy inny górno-średnio-staro-mordorski, bo o tych pisał tylko Tolkien, ale ich neo- odpowiedniki, neo-quenya, neo-sindarin, i neo-górno-średnio-staro-mordorski, które nijak się mają do oryginałów. I jak prosisz na forum o tłumaczenia na język tolkienowski, to dostaniesz wersję neo-, czy chcesz czy nie. I tak naprawdę, po Tolkienie wszystko jest neo. Film powinien nazywać się “Neo-Władca Neo-Pierścieni” lub “Neo-Hobbit, czyli Neo-tam i z Neo-powrotem” (czy tam inna “Neo-czekiwana przygoda”).

Było też o źródłach filmu. Filmu “Władca Pierścieni” (tak naprawdę z odpowiednią liczbą neo-, ale to już sobie pominiemy), a nie ogólnie filmu jako rodzaju sztuki. Jak to się stało, że ktoś zechciał w to zainwestować? Bakshi próbował i chyba mu raczej nie wyszło, więc czy warto było ryzykować grubą forsę i to jeszcze dając ją gościowi od “Martwicy Mózgu”? Cóż, stwierdziliśmy, że był wtedy boom na fantastykę, oddzieliła się chyba wystarczająco od SF, wcześniejsze filmy fantasy pokazały, że to się dobrze ogląda, a Tolkien to w ogóle, cały czas był modny i dobrze się sprzedawał. I tak oto została otworzona furtka dla całej rzeszy różnych ekranizacji książek fantasy. Ech, stare dzieje.

Było też o Dodzie i innych sławnych osobach, o tró paparazzich co łażą po drzewach niczym te małpy z Lothlorien (“Jakie małpy?”, spytacie. Więc pytajcie, ale nie mnie, a Cora Bloka, to on to zmalował) i o tych co dopiero jak się po nich zadzwoni, ewentualnie pofatygują się zrobić zdjęcie, o tym czy gwiazdy mają prawdziwe życie, jak wygląda polski show-biznes od studia. I że Doda jest jedyną osobą na świecie, która wie jak poprawnie mówić dodarinem, a Galadhorn jest jedyną na świecie osobą, która wie co Doda wtedy mówi. Przydatny ten dodarin, nie ma co. I że można go było usłyszeć tam gdzie drzewiej siedzibę miał ŚKF, ale to inna historia.

Jak o renesansie fandomu, to może uda się wskrzesić w końcu “Gwaihira”, bo na razie traci kolejne teksty – chyba stracił już wszystkie. Simbelmynë też nie ukazuje się tak często jakbyśmy chcieli, choć tu się coś dzieje. Były próby przerzucenia na kogoś odpowiedzialności bycia redaktorem naczelnym “Gwaihira”, ale nikt się nie zgodził.

Potem był jeszcze cukier tolkienowski z tolkienowskiej knajpy, wspomnienie mordorklejek i część ekipy, w tym ja, odłączyła się ciupać w gry. Jak udało mi się potem ustalić, reszta obgadała w tym czasie, cytuję, “różne dziwne rzeczy”.

Najpierw graliśmy w przyniesione przez Noatara “Jungle Speed”. Taka gra z kołkiem, kartami i refleksem. Trza się orientować, rozróżniać figury geometryczne, kolory, mieć refleks i takie tam różne. Gra o tyle dobra, że można grać w dużo osób i zasady tłumaczy się szybko. Choć może nie dobra na imprezy, gdzie podawane są środku zaburzające koncentrację i inną koordynację ruchów – chyba, że wszyscy jadą równo. Ale przecież nie nakłaniamy do takich rzeczy, nam wystarczy herbata i ciastka! W każdym razie, legendy opowiadane przez Noatara głoszą, że partie “Jungle Speed” niejednokrotnie kończyły się zadrapaniami, wylanymi herbatami oraz bliznami na twarzy. U nas rannych nie zanotowano. Ale mimo wszystko myślałem, że to mój “Blood Bowl: Menedżer Drużyny” to brutalna gra, ale widać się myliłem. Po zniknięciu Noatara zagraliśmy sobie dwie rundy Elfy vs Krasnoludy vs Skaveni vs Chaos, ale niestety, nie udało nam się skończyć. Na następne spotkanie wstępnie umówiliśmy się na “Munchkin” i “Hobbita”, lub na wymyślanie nowych kart przygód do “Hobbita” – ponoć zabawa lepsza niż sama gra (zabrzmiało jakbym słabo oceniał grę, a ja po prostu wysoko oceniam wymyślanie). A może ułożymy nową grę: “Spotkanie Elendilich i Parmadilich”. I tam karty (lub pola na planszy, cokolwiek) jak “Przeszkoda: sekcja mangowa”, “Ekwipunek: Ciastka”, “Temat: Saruman, pozytywista czy romantyk”, “Wydarzenie: Remont klubu…” kto wie, to mogłaby być niezła rzecz. Ja chcę mieć zdolności specjalne “Tolkienoklazm” i “Wmawianie własnej wersji wydarzeń”.

Po skończonych grach, gdy ponownie scaliliśmy się w jedną grupę, było coś o młodzieży występującej w literaturze, co to za młodu ratuje świat przed kosmitami, najpierw prowokując ich do ataku, czy może od razu, jak Ender, niszczy całe cywilizacje. To chyba też tak w temacie starości jako funkcji umysłu.

Było też o “Torchwoodzie”, “Czterech Pancernych”, psodaktylach (krzyżówka Szarika i pterodaktyla z “Torchwoodu”) i innych tego typu cudach. Może jednak Tolkien okazuje się być całkiem bezpiecznym tematem do profanowania. Było też o Godzilli, zwłaszcza emitowanym ostatnio filmie “Godzilla: Ostatnia Wojna” (muszę to w końcu obejrzeć do końca, bo się zapowiada niezła jatka jak już wykończy im się element fabularny – po co w ogóle im ta fabuła), pół-hobbitach, pół-krasnoludach, “Doktorze Slumpie” i innych literackich crossoverach jak “300 małych Spartan”.

Pamiętacie, jak kiedyś narzekałem na to, że Shakespeare’a trzeba szukać w lekturach szkolnych? To było tylko pół problemu, bo Shakespeare to jeszcze dla młodzieży i dzieci się nada. No, może Tytus Andronikus niekoniecznie. W każdym razie, jest to jeszcze bezpieczne. O “Baśniach tysiąca i jednej nocy” słyszeli? No, to warto wiedzieć, że to ma dwie wersję, krótszą, dostosowaną do realiów europejskich i pełną,… nieco swobodniejszą… jakby zdarzyło Wam się pracować w księgarni, nie umieszczajcie tej pełnej wersji w dziale dla dzieci (co się kiedyś komuś zdarzyło). Zwłaszcza, jak to wydanie ilustrowane. I dla bezpieczeństwa, zanim pożyczycie komuś jakąś książkę z domowej biblioteczki, dowiedzcie się o czym to jest. Zresztą, z braćmi Grimm podobnie, to nie jest tak bardzo dla dzieci jak się wydaje po słowie “Baśnie”.

I na koniec pytanie. Czy są jakiekolwiek teksty Tolkiena (J.R.R. dla uściślenia), jasno zaprzeczające teorii, że olifanty nie stworzyły własnej cywilizacji i nie były rasą nadrzędną wobec Haradrimów, wykorzystując ich niczym nosorożce wykorzystują bąkojady. To jest niezły pomysł na fanfik, nie sądzicie…

A jako lekturę, napiszcie sobie jakiś naukowy tekst o Tolkienie i poślijcie do “Gwaihira”.

W ubiegłym tygodniu otrzymałem takiego maila od Michaela Eversona;

Świetna wiadomość! Tłumaczenie Nicholasa Williamsa Hobbita na język irlandzki zostanie w końcu wydane 25 marca 2012. Książka ukaże się w twardej oprawie, z kolorowymi ilustracjami i mapami. Jeśli chcesz zamówić w przedsprzedaży proszę o kontakt mailowy wtedy prześlę szczegóły.

Great news! Nicholas Williams’ translation of “The Hobbit” into Irish will be published at long last on 25 March 2012. The book will be hardcover, printed with colour illustrations and maps. If you would like to pre-order a copy, send me and e-mail and I will contact you with details.

Dea-scéala! Foilseofar aistriúchán Gaeilge Nicholas Williams den leabhar “An Hobad” ar deireadh thiar ar an 25 Márta 2012. Beidh clúdach crua air, arna chló maille le léaráidí daite agus léarscáileanna. Más mian leat réamhordú a chur isteach, cuirtear ríomhphost chugam agus beidh mé i dteagmháil leat maidir leis na sonraí cuí.

Wydaje się, że być może rzeczywiście książka pojawi się w sprzedaży już niedługo. Co ciekawe, 25 marca to dzień czytania Tolkiena, nieprawdaż?

Czy tak tylko mi się wydaje, czy ta okładka jest bardzo zielona? Dla zainteresowanych – jeśli książka trafi na półki – na pewno napiszemy recenzję!

Pojawią się najprawdopodobniej Marigold, Idril, Lord Ya, Noatar, saso (twórca znanych map tolkienowskich!), Elendilll i Galadhorn.

A oto humorystyczna relacja z poprzedniego spotkania Sekcji – autorem jest Lord Ya (źródło):

Pierwsze spotkanie tolkienowsko-mangowo-graficzne

Tak to już bywa w soboty, że klub trzeba współdzielić z innymi sekcjami. Ok, racja, dawniej w piątki bywała też sekcja taneczna, ale tych to już od dawna nie widziałem. W każdym razie, przybywam do klubu, mijam rzesze mangowców (których można poznać po tym, że siedzą, czytają mangi lub grają na konsoli w jakieś dziwne gry) i dostrzegam Marigold siedzącą przy stole z dwoma innymi dziewczynami. O, czyżby ktoś nowy… zaraz, coś tu nie psuje… przy tym stole nie było ciastek. Było za to pełno różnych farb, kartek i innych urządzeń służących do malowania, rysowania itp. Okazało się, że dziś jest też spotkanie sekcji graficznej. Ostatecznie wyszło na to, że sekcji tolkienowsko-graficznej, bo wszyscy którzy przybyli coś tam narysowali, a ciastkami, które ostatecznie zjawiły się na stole, też się raczyli. Choć mangowcy nieco kantowali, bo rysować – nie rysowali, gadać o Tolkienie – nie gadali, ale ciastka podbierali. I ogólnie udzielali się niewiele. Może jeszcze dodam, że takich tró tolkniętych było niewielu, bo Marigold, przybyła po chwili Helena i jeszcze ja. Czyżby reszta była na Tolk-Folku?
Pierwszy temat, bardziej graficzny niż tolkienowski (bo jeszcze nie wyciągnęliśmy ciastek) – Sekrety Księgi z Kells. Ostatnim razem poleciłem ten film (ale tylko wewnątrz-spotkaniowo, w relacji o tym nie wspomniałem) i jak się okazało, Marigold odrobiła zadanie. Wspólnie ustalona opinia o tym filmie brzmi tak, że obejrzeć trzeba, bo graficznie rzecz świetna. Animowana iluminacja wprost ze średniowiecznej księgi. Ale przy okazji pojawił się temat, który miał się i później przewinąć. Bo Małgorzata kiedyś widziała pudełko z filmem w jakimś sklepie, ale wówczas odłożyła go na półkę. Ale gdy postanowiła go odnaleźć po pewnym czasie, pojawiły się problemy – jaki był kolor pudełka, jaki był tytuł („sekrety” czy „tajemnice”) i co równie ważne, w jakim dziale tego szukać? Wyszło na to, że wylądowało w fantastyce. Hmm… ja bym tam tego akurat nie dał, ale z drugiej strony, „fantastyka” to takie uniwersalne słowo. W dalszej części spotkania pojawił się problem gdzie szukać np. Shakespeara? Podpowiedź: w dziale z lekturami szkolnymi, a wszystkie wydania są wybitnie lekturowe. Nikt już tego nie czyta dla własnej rozrywki czy co?
Ciastka poszły w ruch i okazało się, że można tym przekabacić ludzi do siebie, bo nagle się okazuje, że jedna z dziewczyn z sekcji graficznej planuję przeczytać Władcę Pierścieni, a druga obejrzała film 50 razy. Chociaż, metoda „przyjdźcie, mamy ciastka” jest stosowana od dawna i jakoś nie przynosi spodziewanych rezultatów. Widać, tak przez internet ludzie mają odporność na ciastka, ale jak się człowieka tak nagle dopadnie z jedzeniem, to nie ma szans, by nie uległ. Trzeba będzie przez spotkaniami wypuszczać na miasto piesze patrole rozdające ludziom ciastka i wabiące ich od ŚKF-u.
Potem pojawił się temat „wiosek hobbickich”, czyli ośrodków mniej więcej wakacyjnych czy tam w inny sposób rozrywkowych, wizerunkiem bazujących na Śródziemiu. Ponoć w bielawskich okolicach takie zjawisko miało się pojawić, gdzieś tam na Pomorzu niby też jest, a w Stanach to pewnie od groma. W tym momencie opowieści Marigold wyszła do sekretariatu, a po chwili wróciła z dwoma ołówkami, jeden z napisem „Lord of the Rings”, a drugi „Bilbo Baggins – burglar for hire” czy coś w tym guście.
A jak w końcu nakręcą tego Hobbita to pewnie też sporo takich obiektów powstanie. I ludzi nam przybędzie na spotkania. Potem znów nam zainteresowanie Tolkienem spadnie i trzeba będzie czekać do kolejnego filmu. Tylko co to miałby być za film? Dzieci Hurina? I tu zaczęła się dyskusja na temat praw autorskich i takich tam różnych, i na jakiej zasadzie ten Hobbit jest kręcony. Bo Władca Pierścieni był na tych prawach, sprzedanych niegdyś przez samego Tolkiena, co więcej, J.R.R. Tolkiena. A Hobbit? Czy on już musiał dostać bezwzględną zgodę TE? Bo może TE będzie blokować dalsze filmy? W ogóle, z tym prawami filmowymi to zabawna sprawa. Czy wiecie, że Disney zastrzegł sobie prawo do Kubusia Puchatka i nawet dzieła oparte na książce (tak, jest taka książka) nie mają prawa powstać bez ich zgody? Brzmi groźnie? To chyba nie fajnie, że wystarczy coś raz zekranizować, by mieć do tego całkowite prawa. To tak, jakby nikt poza PiDżejem nie mógł zabierać się za Tolkiena…a nie, zaraz. Według wielu osób tak właśnie jest, choć to chyba nie na poziomie prawnym. Mieliśmy jeszcze obawy, że Książe Egiptu to dzieło Disneya. Dlaczego obawy? To o Mojżeszu, ergo, to Biblia. Tak, to by oznaczało, że Biblia jest własnością Disneya. Przynajmniej byłoby jasno zdefiniowane do kogo należy się zwracać w sprawach adaptacji Biblii, bo próby ustalenia autorstwa i czy minęło 75 lat od śmierci twórcy to śliski teologiczne temat. W ogóle, skąd ten pomysł, by czekać 75 lat od śmierci? A może autor już po śmierci ma ochotę na wolny dostęp do dzieła, bo tak naprawdę nie lubi rodziny i nie chce, by mieli udział w zyskach. Pewnie stąd Barthes wziął pomysł zabijania autora tuż po napisaniu dzieła, zawsze to mniej czekania.
Było też o studiowaniu, czy raczej dostawaniu się na kierunki artystyczne czy o innych audiobookach, że to jednak bywa przydatne. Bo raz, bywają sytuacje, kiedy faktycznie, nie ma jak czytać książki, a dwa, nie można w ten sposób np. ominąć opisów przyrody. Znaczy, niby można przewinąć kawałek, ale trudniej uchwycić moment, gdy zaczyna się np. jakiś dialog. Bywa też i tak, że świetnie znamy książkę, wiemy jak się potoczą losy bohaterów a niektóre kwestie to moglibyśmy nawet powtarzać razem z lektorem. W ten sposób, możemy nie skupiać się aż tak bardzo na śledzeniu fabuły, ale kto wie, może jakieś szczególne fragmenty po raz pierwszy zwrócą naszą uwagę. Bo jak tak ostatnio słuchałem Grisznaka i Uglukokr… po prostu Ugluka, to stwierdziłem, że klawym stylem ci orkowie gadają.
Doszły do nas słuchy, że ma się odbyć kolejna edycja wyprawy na Warmię i Mazury śladami Tolkiena. Pytanie, co tam jeszcze można właściwie znaleźć? Jeszcze starszych przodków Tolkiena? Rękopis Władcy Pierścieni czy też innej Czerwonej Księgi? Zdjęcia Tolkiena w krzyżackim płaszczu? Kto ich tam wie.
Potem było o tłumaczach. Wyszło na to, że niektórzy tolkieniści nawet mają wbudowane w procesy myślowe automatyczne zapominanie nazwiska Jedynego Słusznego Tłumacza, moc którego w Mordorze nie chciana. Ale tym razem, zamiast narzekać, spróbowaliśmy odtworzyć dlaczego właściwie powstały dodatkowe dwa tłumaczenia i na ile jeden z tłumaczy mógłby czerpać z dorobku drugiego. W konkurencyjnych wydawnictwach to i o wszem, pewnie można by zakazać pewnych zabiegów translatorskich stosowanych przez jednego tłumacza, ale co, gdy chodzi o tłumaczenie jednego cyklu, a w każdym tomie inny tłumacz w inny sposób tłumaczy nazwy własne. I znów sprawa Kubusia Puchatka, wiecie, że chyba kiedyś była jakaś afera tłumaczeniowa i skończyło się na tym, że jedna z gier poświęcona temu bohaterowi miała swoją akcję w Lesie Stuakrowym, a nie Stumilowym. Ba, w innym tłumaczeniu sam Kubuś Puchatek jest kobietą, a imię jej Fredzia Phi Phi. Dalej Wam się Frodo Bagosz nie podoba? Było też o aliteracyjnym Beowulfie, haiku do którego nie ma jak się doczepić i tego typu zjawiskach, jak Lemowy wiersz na literę C (czyli w sumie też aliteracja). Przytoczyłbym go, ale nie mam akurat książki pod ręką. Zresztą, trzeba było być na spotkaniu, gdzie został on w dużej mierze odtworzony z pamięci (nie mojej).
Ponownie powrócił nasz ulubiony temat, Tolkien a matematyka. Weźmy takie pierścienie. 3,7,9,1. To znaczy, że ułamki, przez które trzeba je mnożyć, by otrzymać kolejną liczbę, to kolejno 7/3, 9/7 i 1/9, co na wspólnym mianowniku daje 147/63, 81/63 i 7/63. Różnica między pierwszymi dwoma licznikami to 66, między drugimi dwoma to 64. Średnia to 65! Rozumiecie co to oznacza? Bo ja nie.
Potem próbowaliśmy odtworzyć wygląd ludzkich pierścieni, na którym palcu Sauron nosił Pierścień i czy projektując go, wziął pod uwagę, że trzeba go nosić na palcu, którego strata, w przypadku odcięcia go razem z Pierścieniem będzie najmniej dokuczliwa. Właściwie, dlaczego on zamontował w tym ustrojstwie możliwość zmiany rozmiaru? I czy palantiry i Zwierciadło Galadrieli to nie jest aby jakaś kosmiczna technologia, pewnikiem kwantowa? Tolkien tak naprawdę zajmował się pisaniem science fiction, ale jakoś czasu mu zabrakło, by w końcu dopisać ten statek kosmiczny. I jedyny ślad kosmicznych planów Tolkiena to Earendil, pierwszy Śródziemny kosmonauta.
O tym, że Legolas będzie w Hobbicie, wiemy już od jakiegoś czasu. Ale już najwyższy czas zacząć się zastanawiać, czy w takich np. Dzieciach Hurina też mamy szansę zobaczyć Orlando Blooma. Jakoś nam z obliczeń wyszło, że mało prawdopodobne jest, by była tam Arwen, bo coś i z Elrondem chyba szanse są nikłe, ale Legolas? Parę poprawek w tekście (lub kilka godzin grzebania w przepastnej szafie Tolkiena, w której gromadził wszystkie swoje notatki, w szczególności odrzucone pomysły).
Z takich bardziej życiowych problemów, ile książek można trzymać w mieszkaniu zanim spadną na głowę sąsiadowi. I jak je przetrzymywać? Pod ścianą? Rozkładać je równomiernie na podłodze, że zamiast budować kolumny, będziemy obniżać wysokość naszego mieszkania? Ponoć ktoś kiedyś na poważnie rozważał ten problem i w bibliotekach mają podwyższone normy wytrzymałości stropów. Właściwie, dlaczego problemem miałaby być duża ilość książek, a nie np. duża ilość akwariów, od podłogi do sufitu. Było też o konserwacjach dzieł sztuki, budynków, ocieplaniu i takich innych sprawach. Oraz o tabletach, czy lepsze są małe czy duże i dlaczego ekrany dotykowe o czułości dobrego tabletu to taka droga zabawka –a przecież to wygodniej widzieć jak rysunek powstaje pod naszą ręką.
I w tym momencie dostrzegliśmy, że skończyły się ciastka. Normalnie oznaczałoby to KONIEC!!!, ale tym razem mangowcy kantowali i nam podbierali jedzenie, nawet nie pytając o zgodę, więc ustaliliśmy, że oznacza to tylko koniec spotkania. Kolejne albo jakoś w sierpniu, albo we wrześniu, ale bez Marigold, albo i w październiku. Znaczy, na chwilę obecną wiadomo, że nic nie wiadomo. Kiedyś tam spotkanie pewnie będzie.

Hmm… jakaś lektura obowiązkowa? Tym razem wspomniany Sekret Księgi z Kells.

 

Już dziś 120. rocznica urodzin J.R.R. Tolkiena! Zapraszamy do przeczytania naszych newsów i informacji biograficznych z poprzednich lat, szczególnie: “Toast ‘Za Profesora’ w 119. rocznicę urodzin”, “Wszystko zaczęło się 116 lat temu”, “Bloemfontein Tolkiena”.

A to przedruk informacji o toaście ‘Za Profesora’ ze strony Towarzystwa Tolkienowskiego w Zjednoczonym Królestwie:

Co obiecującego czeka nas w roku 2012? Otóż w 2012 świetujemy 75. rocznicę pierwszego wydania Hobbita, a pod koniec tego roku obejrzymy w kinach pierwszą część adaptacji filmowej tej książki. W sierpniu 2012 na Loughborough University odbędzie się konferencja The Return of the Ring, czyli wielki tolkienowski konwent organizowany przez Tolkien Society. W tym roku planowane jest wiele innych imprez tolkienowskich.

Co sam Tolkien powiedziałby na tak pasjonującą aktywność jego miłośników?

W roku 2012 obchodzimy jego 120. urodziny (jeszcze trochę brakuje do Wielkiego Tuka), ale nowy rok jest też okazją do wspominania w naszym świecie zdarzeń, które pochodzą ze świata jego wyobraźni:

“… chaotyczny plik kartek, przewiązanych luźno czerwoną wstążeczką”, znaleziony “po letnich egzaminach roku 2012…” – to fragment wstępu do nieukończonej powieści Tolkiena pt. Zapiski Klubu Mniemań (publikowanego w odcinkach w Simbelmynë). Miała to być powieść o podróży w czasie – będąca odpowiedzią na Trylogię międzyplanetarną Lewisa – powieść o podróży w przestrzeni.

Zatem 3 stycznia zbierz się ze swoimi przyjaciółmi, tymi tolkienowskimi, choć niekoniecznie, nalej do kielicha coś na rozgrzanie i wznieś toast “Za Profesora!”

Nasz polski toast proponujemy wznieść o 21.00 wraz ze słuchaczami Elendili FM – więcej informacji tutaj.

Wasze tolkienowskie radio zaprasza już jutro do wysłuchania audycji pełnej muzyki, ciekawych rozmów i karnawałowej atmosfery. Wtorkową audycję 3 stycznia - w dniu 120. rocznicy urodzin J.R.R. Tolkiena - poprowadzą Wasi ulubieni prezenterzy – Tom Goold i DJ Galadhorn! W audycji, która rozpocznie się o 18.00 i potrwa do 23.00 przedstawimy wyniki naszej ankiety na Tolkienowskie Wydarzenie Roku 2011! Będzie też losowanie nagród wśród uczestników głosowania (jeżeli jeszcze nie zagłosowałaś/-eś, zapraszamy do tematu “Wybieramy Tolkienowskie Wydarzenie Roku 2011″).

Oto ramowy program wtorkowej audycji:

17.00 – Muzyka tolkienowska
18.00 – Hymn Elendilich i przywitanie
18.05 – Rozmowa Toma i Galadhorna o wydarzeniach dnia, wydarzeniach roku, minionych Godach i Nowym Roku - w tej części wysłuchamy wyboru muzyki przygotowanego przez Toma Goolda.
19.00 – Ogłoszenie wyników ankiety na Tolkienowskie Wydarzenie Roku 2011; omówienie wyników.
19.30 – Propozycje do Tolkiniętej Listy Przebojów, notowania 3.
20.00 – Tolknięty Koncert Życzeń
21.00 – Toast “Za Profesora!” z naszymi Radiosłuchaczami
21.30 – Muzyka z płytoteki Dzikiego
23.00 – Hymn Elendilich i zakończenie programu.

Z Radiosłuchaczami łączyć się będziemy poprzez Czatownika, czyli czat tolkienowski Niezapominki. Elendili FM zaprasza swoich Słuchaczy do bezpośredniego kontaktu w czasie trwania audycji.

• A Tolkien Tapestry: Pictures to accompany “The Lord of the Rings” – Cor Blok, Pieter Collier [więcej tutaj]
• Doda i płyta “T7T” – powstanie języka dodarinu, czyli spotkanie znanej gwiazdy pop z lingwistyką posttolkienowską [więcej tutaj]
• jednotomowa, uzupełniona History of the Hobbit
• nieudane wydanie posttolkienowskiej powieści Mirkwood [więcej tutaj]
• premiera antologii The Ring and the Cross: Christianity in the Writings of J.R.R. Tolkien [więcej tutaj]
• premiera gry planszowej Hobbit (Egmont Polska) [więcej tutaj]
• premiera gry Władca Pierścieni: Wojna na Północy [więcej tutaj]
• premiera karcianki Władca Pierścieni
• premiera W poszukiwaniu Króla Davida C. Downinga [więcej tutaj]
• rozpoczęcie zdjęć do filmowej adaptacji Hobbita oraz pierwszy zwiastun [więcej tutaj]
• testowanie systemu informowania o klęskach żywiołowych na Węgrzech z Śródziemiem w roli głównej [więcej tutaj]
• The Art of “The Hobbit” – Wayne G. Hammond, Christina Scull [więcej tutaj]
• Tolkien Calendar 2012 - Cor Blok [więcej tutaj]
• Władca Pierścieni. Trylogia – edycje rozszerzone 6 BD+9 DVD
• Wydanie drugiego woluminu antologii fanowskiej Inne umysły, serca i dłonie wydawnictwa MumakiL Fandom PresSsss [więcej tutaj]

Głosujemy do 3 stycznia 2012 albo na Forum Elendilich (w tym temacie), albo pisząc maila do serwisu Elendilion: elendilion(at)elendilion(d0t)pl – każde z Was ma do trzech głosów. Nie wolno głosować jednocześnie u Elendilich i w naszym serwisie! Podwójne głosy anulujemy. Głosowanie jest tajne, dlatego prosimy, żeby o swoim wyborze nie informować w komentarzach.

Wśród głosujących rozlosujemy nagrody. Ogłoszenie wyników i losowanie nagród odbędzie się 3 stycznia w czasie specjalnej audycji radia Elendili FM!

Uwaga! Informacja z ostatniej chwili. W najbliższy piątek, 16 grudnia 2011, odbędzie się bardzo ciekawe spotkanie w ramach tzw. „lekcji czytania”.. Spotkanie poświęcone będzie wprowadzeniu w lekturę dzieła J. R. R. Tolkiena i poprowadzi je prof. Andrzej Szyjewski z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Miejscem spotkania jest Duszpasterstwo Akademickie „Beczka” przy ulicy Stolarskiej 12, w Klasztorze OO. Dominikanów w Krakowie.

Prof. Szyjewski jest wybitnym religioznawcą, autorem wielu książek, w tym obszernej pracy pt. Od Valinoru do Mordoru. “Lekcje czytania” odbywają się w “Szkole czytania” – sama szkoła to ciekawy portal literacki (link). Jak piszą sami twórcy: “jest to portal społecznościowo-edukacyjny, którego celem jest nauka powolnego i starannego czytania ksiąg z kanonu dzieł wiecznych”.

J.R.R. Tolkien (wspomnienie w Dzień Zaduszny)
Wspomnienie profesora Mroczkowskiego
Ona przełożyła dla nas Śródziemie, cz. 1 (o śp. Marii Skibniewskiej)
Ona przełożyła dla nas Śródziemie, cz. 2
Dzień Zaduszny tuż tuż…

Gdy w Warszawie lub Krakowie odwiedzać będziecie groby swoich bliskich, nie zapomnijcie też o miejscach pamięci dwóch osób zasłużonych dla polskiej tolkienistyki. W Warszawie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w kwaterze 29A, rząd 2, miejsce 16 znajduje się grób śp. Marii Skibniewskiej (1904-1984), pierwszej polskiej tłumaczki dzieł J.R.R. Tolkiena. To zaledwie kilkanaście metrów od Alei Zasłużonych! Warto tam podejść i zapalić światełko pamięci, bo polscy miłośnicy Tolkiena zawdzięczają tej niezwykłej, operującej piękną polszczyzną tłumaczce bardzo, bardzo wiele.

W Krakowie, na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze LXXXIX, rzędzie 18, miejscu 2 znajduje się grób Przemysława Mroczkowskiego (1915-2002). Krakowscy Tolkieniści, w dniach odwiedzin na krakowskich cmentarzach można zapalić lampkę i wspomnieć w modlitwie słynnego polskiego anglistę.

Już po raz drugi organizujemy na naszych łamach konkurs poświęcony J. R. R. Tolkienowi. Na pewno wrócimy do tego autora jeszcze nie raz…

W ramach niniejszego konkursu macie jedno zadanie:

Należy wymyślić propozycje tematów 3 felietonów lub esejów dotyczących twórczości bądź życia J. R. R. Tolkiena, wraz z krótkimi uzasadnieniami (mogą być jednozdaniowe), dlaczego te właśnie zagadnienia uważacie za interesujące.

Nagrodzimy, naszym zdaniem, najciekawsze odpowiedzi. Być może na podstawie Waszych propozycjii powstaną także dotyczące ich teksty?

Zapraszamy na naszą trzecią wyprawę przygotowaną z myślą o fanach Tolkiena i wszystkich zainteresowanych kulturą brytyjską (o drugiej z wypraw, do Anglii śladami Tolkiena, możecie przeczytać w najnowszym numerze Simbelmynë). Jako, że planowana dwa lata temu wycieczka do Irlandii i Walii nie doszła do skutku, to w tym roku postanowiliśmy zrealizować jej część walijską, wzbogaconą o atrakcyjne miejsca w Anglii (Londyn, Canterbury, Bath). Tym razem, ponieważ łączymy swe siły z inną zaprzyjaźnioną grupą, mamy pewność że wyjazd dojdzie do skutku i jego cena nie ulegnie zmianie. Również z myślą o Was ustaliliśmy jego termin na ostatni tydzień wakacji w dniach 26 sierpnia – 2 września 2011. Jako, że głównym celem tegorocznej wyprawy jest Walia, to na miejsce noclegu w Snowdonii wybraliśmy malowniczo położone schronisko Betws-Y-Coed, które znajduje się w samym centrum Snowdonii. Oczywiście największą atrakcją wyjazdu jest pobyt w Narodowym Parku Snowdonia, jednej z największych atrakcji Wysp Brytyjskich, która w opinii wielu dorównuje a nawet przewyższa atrakcyjnością jeziora i góry Szkocji. Fanom Tolkiena zresztą Walii przedstawiać nie trzeba – to właśnie tam mają swoje korzenie niektóre z opowieści J.R.R. Tolkiena, to właśnie tam nakręcono najbardziej widowiskowy fanowski film tolkienowski “The Hunt For Gollum”. Ta magiczna, celtycka kraina pojawia się bardzo często w filmach i literaturze Wysp Brytyjskich, jest też kopalnią inspiracji dla współczesnych autorów fantasy. TUTAJ znajdziecie wybrane zdjęcie Ryśka Derdzińskiego z poprzednich wyjazdów w te rejony. Co jeszcze powinniście wiedzieć o naszym wyjeździe? Jego cena to tylko 1300 zł, w której zawarte są noclegi, śniadania, przejazdy autokarowe, ubezpieczenie oraz opieka pilota (podobne oferty z innych biur podróży kosztują ok. 2000 zł). Standard jest bardzo zbliżony do tolkienowskiej wyprawy z 2008 roku, jednak tym razem zamiast busa, do dyspozycji mamy bardzo wygodny autokar z sympatycznymi i sprawdzonymi kierowcami.

Zapisy i ewentualne pytania prosimy zgłaszać drogą mailową na adres: tgubala@elendili.pl

Zapraszamy do zapoznania się z programem wycieczki:

dzień i :: 26 sierpnia
Poranny wyjazd z Katowic. Całodzienny i nocny przejazd do Wielkiej Brytanii przez Niemcy, Holandię, Belgię, Francję, tunel pod Kanałem Angielskim (postoje co 3-4 godziny).

dzień ii :: 27 sierpnia
Poranny przyjazd do Canterbury, jednego z najciekawszych ośrodków miejskich w Anglii, miasta o tradycjach rzymskich i średniowiecznych, związanego z Opowieściami kanterberyjskimi Chaucera. Autokar pozostanie tu na parkingu na 9 godzin obowiązkowego odpoczynku kierowców. Śniadanie we własny zakresie; spacer po średniowiecznej starówce, wizyta w Katedrze Canterbury, siedzibie anglikańskiego arcybiskupa (wstęp ok. 8,- GBP), spacer w kierunku Opactwa św. Augustyna z Canterbury; czas na zakupy i posiłek we własnym zakresie. Ok. 16.00 przejazd do hotelu Formule 1 w West Thurrock pod Londynem. Nocleg (1/2).

dzień iii :: 28 sierpnia
Śniadanie. Przejazd metrem do centrum Londynu (bilet 4 GBP). Zwiedzanie dzielnicy Westminster: spacer pod Parlament, Opactwo Westminsterskie, przez Park św. Jakuba na zmianę warty pod Pałacem Buckingham (godz. 11.30), spacer przez ulicę Whitehall obok Downing Street na Trafalgar Square i do Galerii Narodowej. Powrót metrem do autokaru i przejazd do hotelu Formule 1 w Birmingham. Nocleg (1/1)

dzień iv :: 29 sierpnia
Śniadanie. Przejazd do Walii (ok. 3 godz.). Odwiedziny w malowniczym miasteczku Conwy. Przejazd na Wyspę Anglesey i do regionu Gwynedd (łac. Venedotia – kraina słynna z walijskich smoków) odwiedziny w nadmorskiej miejscowości Beaumaris oraz w Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch (miejscowość o najdłuższej nazwie na świecie). Przejazd do siedziby Księcia Walii, do portowego Caernarfon: wizyta w zamku (wstęp ok. 8,- GBP). Przejazd na nocleg do schroniska młodzieżowego w Parku Narodowym Snowdonia. Nocleg (1/2).

dzień v :: 30 sierpnia
Śniadanie. Całodzienny pobyt w Parku Narodowym Snowdonia: spacer szlakiem do górskich jezior. Przejazd autokarem na parking u podnóża głównego masywu Snowdonu, najwyższej góry w Walii (1085 m n.p.m.) i górski spacer (prosimy zabrać ze sobą odpowiednie obuwie i strój). Nocleg w schronisku młodzieżowym (2/2).

dzień vi :: 31 sierpnia
Śniadanie. Wczesny wyjazd i przejazd przez Walię z północy na południe – malownicze krajobrazy (ok. 4 godz.). Odwiedziny w stolicy Walii, Cardiff. Spacer po mieście. Przejazd do angielskiego Bath, jednego z najpiękniejszych klasycystycznych miast Europy – odwiedziny w termach rzymskich Bath (wstęp ok. 10 GBP). Późny przyjazd na nocleg do hotelu Formule 1 w podlondyńskim West Thurrock (2/2).

dzień vii :: 1 września
Śniadanie. Przejazd metrem do centrum Londynu (bilet 4 GBP). Zwiedzanie Muzeum Brytyjskiego; zakupy na Oxford Street; spacer do Covent Garden, Soho, Chinatown. Nocny powrót do Polski.

dzień viii :: 2 września
Przyjazd do Katowic późnym popołudniem/wieczorem. Zakończenie wycieczki.

Zapewniamy:

Przejazd autokarem lux (DVD, toaleta, barek); 5 noclegów (3 w hotelach klasy turystycznej, 2 w schronisku młodzieżowym); 5 śniadań (3 z prowiantu biura, 2 w schronisku); opiekę pilota wycieczek/przewodnika; ubezpieczenie KL i NNW.

Sugerujemy zabrać z sobą co najmniej 100,- GBP na wstępy (ok. 30,- GBP), posiłki oraz zakupy.

Uwaga: Cena wyjazdu to 1300 zł,  ilość miejsc jest ograniczona. W związku z koniecznością wcześniejszej rezerwacji noclegów przez biuro podróży wymagana jest wpłata zaliczki w wysokości 200 zł do 20 kwietnia 2011. Przy zapisach po tej dacie (w przypadku wolnych miejsc) wpłata zaliczki będzie wymagana bezpośrednio po dokonaniu rezerwacji. Pozostałe 1100 zł będzie do zapłaty bezpośrednio przed wyjazdem (prawdopodobnie w czerwcu/lipcu 2011). W czasie podróży autokarem przewidujemy dodatkowe atrakcje jak konkursy i projekcje filmów. Podobnie jak podczas podróży do Anglii w 2008 roku, nasz wyjazd organizujemy za pośrednictwem Biura Podróży Abraksas w Katowicach.

W razie wszelkich pytań prosimy o kontakt drogą e-mailową tgubala@elendili.pl lub telefoniczną (telefon kontaktowy podamy po uprzednim kontakcie e-mailowym). Zapraszamy serdecznie!