Tornene, już przeczytałem “Robactwo” i jestem pod wrażeniem. Ale Ci się udało opublikować taki czarny okruszek w TAKĄ rocznicę! Oto moje uwagi, które znalazły się też na LNDL:

- Świetny pomysł z umieszczeniem takiego właśnie motta i takiego skojarzenia historyczno-mitologicznego.

- Númenórë nigdy nie nazywano Akallabêth ‘Upadła’ przed jego zniknięciem w odmętach Wielkiego Morza. W czasach Númenórejczyków adûnaicka nazwa wyspy brzmiała np. Yôzâyan ‘Kraj Daru’. Używając nazwy Akallabêth umieszczasz sprytnie całą opowieść w odpowiednim kontekście historycznym. Wpierw myślałem, że to opowieść o Ar-Pharazonie. A jednak coś mi tu nie gra – na początku opowieści Númenor jeszcze istnieje, a już nazywasz go Upadłym? I czy sugerujesz, że jednym z Upiorów Pierścienia był “Król Númenórë/Atalantë”?

- Nie znam się na fanfikach/apokryfach, nie czytuję prawie żadnych z wyjątkiem Twoich, TAO i Elring – ciekawe czy ktoś już opisał początki Upiorów Pierścienia.

- Świetnie wystylizowany język. Czyta się gładko, a przecież z tekstu emanuje dostojeństwo. Torneniuszu, ten apokryf znakomicie imituje styl Profesora. Świetnie Ci się udaje dopasować język do opisywanej postaci. Jak piszesz o władcy krasnoludów i o tej skale nieufności na przykład, albo jak opisujesz charakterystykę númenórejskiego władcy… Znakomitość!

- Skąd Ty tak dobrze znasz zwyczaje i powiedzenia Krasnoludów? Brzmi to wszystko bardzo autentycznie. Powiedzże, Tornene, że w czasie wizyty w Anglii znalazłeś jeszcze jakieś nieopracowane przez Tolkiena rękopisy z Dawnych Dni! Dlaczego nikt wcześniej nie powiedział mi o krasnoludzkich ikonach? Świetny orientalizm, który podkreśla krasnoludzką charakterystykę.

- “Pierwsze kroki w stronę ‘nowego’ zawsze stawia się w ciemności” – dla mnie sedno utworu. Zdanie, które wymaga dyskusji.

- “Krasnolud nigdy nie życzy mithrilu temu, co kopie na bagnach” – ale to świetne!

- Trochę dziegciu: myślisz, że Krasnolud Drugiej Ery wiedział aż tak wiele o Bogu Jedynym?

- Zapraszam przy okazji na piwo jęczmienne do Bierhalle w Katowicach!

Marzy mi się wydanie Twoich OKRUSZKÓW z ilustracjami Małgorzaty Pudlik.