Sześć Tajemnych Słów grupy Caprice

09.01.10, 10:34, dodany przez Galadhorn

W grudniu 2009 ukazała się najnowsza płyta zespołu Caprice. Nosi ona tytuł Six Secret Words. Czy zainteresuje ona miłośników J.R.R. Tolkiena?

Caprice to rosyjski zespół muzyków, tworzących w nurcie neoklasycyzmu. Najbardziej charakterystyczną cechą muzyki ansamblu Caprice jest nieziemski głos Inny Brejestowskiej, dźwięki akustyczne (głos harfy, fletu, klarnetu, skrzypiec i wiolonczeli) i krztyna elektroniki. Muzykę zespołu komponuje Antoni Brejestowski. Czytelnicy Elendilionu i słuchacze Elendili FM z zespołem Caprice kojarzą zapewne najsłynniejszy jego projekt, tzw. Elfią trylogię. Caprice próbuje odtworzyć w niej melodię świata baśni.  Pierwsze dwie części trylogii (Elvenmusic i The Evening of Ilúvatar’s Children) były muzyczną ilustracją do wierszy i opowiadań J.R.R. Tolkiena, ale trzecia (Tales of the Uninvited) śpiewana była w języku spoza Śródziemia – w mowie laoris.

Najnowsza płyta to oryginalny koncept i otwarcie nowej karty w historii zespołu Caprice. Muzyka tam zaprezentowana jest łagodna, spokojna i relaksująca. Instrumenty akustyczne i krystalicznie czysty głos Inny Brejestowskiej przenoszą słuchacza w głąb jego duszy – w podróż, która nie wymaga żadnego biletu. Trzeba tylko zgasić światło, zamknąć oczy i słuchać.

Spis utworów:

1. Craft
2. Trees mp3
3. Taeris
4. Womb
5. Memory
6. Sage mp3

Władymir Bobownikow – flet
Anton Konczakow – klarnet
Liza Czuksina – skrzypce
Aleksy Tołstow – wiolonczela
Tanja Strunina – harfa, harfa celtycka
Anatolij Tekuczew – wibrafon
Inna Brejestowskaja – głos
Anton Brejestowski – fortepian

Maks Brejestowski – gitara akustyczna w Pamięci
Nikołaj Gorszkow – podwójny bas w Łonie Mamy
Satya Chaplain – głos w utworze Sage

Album ten dedykowany jest Michaelowi Kryłowowi, synkowi Aleksandry Korziny, który pojawił się na tym świecie 5 marca 2009 r.

Pomysł – Frederic Chaplain.
Muzyka – Anton Brejestowski, komponowana w styczniu-lutym 2009.
Nagranie i oprawa dźwięku – Maks Brejestowski, luty-marzec 2009 w Moskwie.
Miksowanie – Frederic Chaplain, marzec-listopad 2009 w Clisson, Francja.
Grafika na okładce -  Sabine Adelaide. Kaligrafia – Natasha Mileshina.

W swoich początkach Caprice był po prostu projektem studyjnym. Wszystko zaczęło się w roku 1996 – nagrano wtedy album Mirror z 12 utworami, w połowie progresywnymi, w połowie neoklasycznymi. Płyta tamta – mówiąca o życiu, śmierci i życiu pośmiertnym – powstała z udziałem aż 12 muzyków i instrumentów takich jak gitara basowa, perkusja, liczne instrumenty klasyczne. W roku 1998 Caprice rozpoczął koncerty swojej Music of the Elves w moskiewskich klubach i salach koncertowych. W tym czasie grupa oddała się całkowicie muzyce neoklasycznej.  W listopadzie 1999 grupa nagrała trzy utwory dla japońskiego reżysera, Shusei Nishi, który użył ich w swoim filmie dokumentalnym o zespole Caprice – The Flower of Harmony. Jeden z nich, “Princess Mee”, wybrano do Russian Gothic Project (‘Rosyjskiego Projektu Gotyckiego’) i znalazł się w pierwszej rosyjskiej kompilacji muzyki “gotyckiej” . Wkrótce potem francuska firma nagraniowa Prikosnovenie  zaoferowała grupie nagranie płyty Elvenmusic. Nagrania zajęły pół roku i w kwietniu 2001 r. płyta CD ukazała się na rynku.

W tym czasie Caprice nagrywał swój drugi album, Songs of Innocence and Experience, który został zainspirowany poezją William Blake’a. Była to muzyka inna niż na Elvenmusic. Jak poezja Blake’a, tak i ta muzyka miała portretować dwie strony ludzkiej egzystencji – radości wieku niewinności i gorzką wiedzę doświadczenia.

W roku 2000 grupa występowała z minioperą Brejestowskiego pt. The Architect (utwór dla trzech śpiewaków, ansamblu kameralnego oraz muzyka elektronicznego) z libretto autorstwa Daniela Harmsa, rosyjskiego klasyka poezji absurdu.

Jesienią roku 2002 Caprice rozpoczął nagrania drugiej części Elfiej trylogii – płyty The Evening of Ilúvatar’s Children. Temat płyty oparto o Władcę Pierścieni Tolkiena. Strona muzyczna tej płyty była znacznie bogatsza niż we wcześniejszych nagraniach. Syntezatory, instrumenty perkusyjne i dęte sprawiły, że ta licząca 16 utworów kompilacja jest naprawdę ciekawym tolkienowskim eksperymentem muzycznym. Płytę wydano w kwietniu 2003 r.

Kolejnym albumem grupy był Sister Simplicity, który wydano w czerwcu 2004 r. Jak pisze zespół, miała to być “muzyka dla mas” – 14 pieśni w nurcie poezji angielskiej i amerykańskiej z wieków VI-XX. W odróżnieniu od drugiej płyty “elfickiej” mamy tam mało instrumentów, bo tłem dla pieśni jest tylko fortepian i instrumenty smyczkowe.

W październiku 2005 r. grupa Caprice wydała najważniejszy i najdłuższy ze swoich albumów. Było to Tales of the Uninvited, czyli Elvenmusic, część 3. Pieśni na tej płycie napisano w wyjątkowym, stworzonym na potrzeby zespołu języku, który nazywa się laoris. Ma to być język współczesnych, żyjących w świecie równoległym, Elfów. Wszystko, czego można się na temat tego języka dowiedzieć, znajdziecie na stronie zespołu (proszę zwrócić uwagę na niezwykły alfabet!). Ostatnia część Elfiej trylogii nie ma związków ze światem J.R.R. Tolkiena.

Przedostatni album zespół Caprice wydał w 2008 r. Jest to Kywitt! Kywitt!

Kategorie wpisu: Twórczość fanów