Added on April 10, 2009 by Richard “Galadhorn” Derdzinski
Translated by Jarek “Noatar” Schramel
On March 22, we celebrated another wedding anniversary of Ronald and Edith Tolkien, and a commemorative entry was made for the occasion. A few weeks later I visited the Catholic Church of Saint Mary Immaculate again. I had a mission to fulfil – I wished to see and photograph the marriage certificate of Ronald and Edith.
It was around 4.30 pm, April 2, when I rang at the door of the parsonage of the Catholic Church of Saint Mary Immaculate located at 45 West Street, Warwick. After a while the door opened, and a priest appeared. It was Canon E.M. Stewart. I told him that I had learned on the parish website that visitors might find in the records an entry on the wedding of Mr and Mrs Tolkien. The priest then smiled and ushered me in. I told him my name and what brought me to Warwick. My host asked me to wait in the church office; he left and returned a moment later, carrying in his hands a fair-sized book. He opened it right to the page I’d asked him for, and this is what I saw:
Anno 1916 die 22 mensis Martii Ego Gulielmus J. Murphy in Matrimonio conjunxi Joannem Ronald Reuel Tolkien ex Stafford (Brocton Camp) filium Arthuri Reuel Tolkien, et Editham Bratt ex Warwick filiam Frederici Bratt.
Presentibus testibus: Anne W. Johnson, Jennie Grove
Jak dowiadujemy się na stronie filmu fanowskiego pt. The Hunt for Gollum (pisaliśmy o nim tutaj i tutaj) premiera tej niezależnej produkcji będzie miała miejsce podczas festiwalu SCI-FI-LONDON dnia 3 maja b.r. Impreza jest jednym z najważniejszych dorocznych wydarzeń w dziedzinie filmu fantasy i SF. Film zostanie wyświetlony na dużym ekranie – wstęp będzie wolny dla publiczności i uczestników festiwalu. Niestety liczba biletów jest ograniczona – należy je rezerwować u organizatorów SCI-FI-LONDON.
Premiera będzie miała jednocześnie miejsce na stronie filmu. I to zupełnie za darmo! Film ostatecznie ma 45 minut długości.
Artykuł powstał na podstawie książki Ch. Scull i W. G. Hammonda The J.R.R. Companion and Guide. Reader’s Guide. Wykorzystałem też tłumaczenie Listów Tolkiena Agnieszki Sylwanowicz.
Dnia 16 sierpnia 1964 r. Tolkien pisał do Carey’a Blytona, który poprosił o zgodę na skomponowanie pewnej Hobbit Overture (‘Uwertury Hobbickiej’):
Moja wiedza muzyczna jest znikoma. Chociaż pochodzę z muzykalnej rodziny, w wyniku braków w wykształceniu i zaprzepaszczenia okazji do nauki z powodu sieroctwa, zalążki muzyki tkwiące we mnie zostały stłumione (dopóki nie poślubiłem pianistki) lub przekształcone w kategorie językowe. Muzyka sprawia mi wiele przyjemności, a czasami jest źródłem natchnienia, lecz ja sam stanowię odzwierciedlenie człowieka, który lubi czytać poezję lub jej słuchać, ale bardzo mało wie o jej technice i tradycji czy strukturze językowej (Listy, str. 523).
Humphrey Carpenter notuje w Biografii, że mama Tolkiena “próbowała zainteresować go grą na pianinie, ale bezskutecznie. Wyglądało raczej na to, że miejsce muzyki zajęły w nim słowa, i że to w nie uwielbiał się wsłuchiwać, czytając je, albo recytując, bez znaczenia dla ich sensu”. Wygląda też na to, że Tolkien bez sukcesu uczył się gry na skrzypcach. W liście do Roberta Murray’a, który uczył się gry na wiolonczeli, profesor napisał: Przeczytaj resztę wpisu »
Вернемся к той записи в книге регистрации браков прихода Непорочной Девы Марии в Уорвике от 22 марта 1916 г. (см. здесь). На бракосочетании Толкинов присутствовали, согласно требованиям церковного права, двое свидетелей. Одним из них была известная по биографиям Рональда и Эдит кузина Дженни Гроув. Мы о ней писали в предыдущей биографической заметке. Вторым свидетелем была таинственная AnnaW. Johnson, а точнее AnneW. Johnson. Делом этой особы занялся наш друг, Петр «Ринг» Каневский.
Wracamy do sprawy wpisu w księdze ślubów parafii Maryi Panny Niepokalanej w Warwick z 22 marca 1916 r. (patrz tutaj). Na ślubie państwa Tolkienów było – zgodnie w wymogami prawa kościelnego – dwoje świadków. Jednym z nich była znana z biografii Ronalda i Edith kuzynka Jennie Grove. Pisaliśmy o niej w poprzedniej notce biograficznej. Drugim świadkiem była tajemnicza Anna W. Johnson, a właściwie Anne W. Johnson. Sprawą tej ostatniej osoby zajął się nasz przyjaciel, Piotr “Ring” Kaniewski.
Oto co napisał Ring:
Obejrzałem dokładnie reprodukcję z księgi parafialnej, którą zamieściłeś i wydaje mi się, że imię pani Johnson brzmi Anne. Pozwoliłem sobie wykorzystać fragment zdjęcia i podkreśliłem (na żółto) niektóre miejsca gdzie pojawia się litera a. Widać wyraźnie, że nigdzie nie jest ona zapisana z przerwą, jak w imieniu tej kobiety. Faktycznie, zakończenie litery może sugerować ogonek od a, jednak gdy spojrzysz na ostatnie n w słowie Johnson (zaznaczenie czerwone), to widać bardzo podobny zawijas jak przy ostatniej literze imienia.
Sporo pisaliśmy ostatnio o biografii J.R.R.T. i jego żony, Edith. Dziś kolejna garść ciekawych informacji. Piotr Kaniewski, znany wśród polskich miłośników Tolkiena jako “Ring”, przysłał nam bardzo interesujący materiał dotyczący statku, którym Mabel Tolkien z synami przypłynęła z Afryki Południowej do Anglii. A jest w jego historii kilka smaczków, chociaż bezpośrednio z Tolkienem nie mają one nic wspólnego.
SS “Guelph”, zwodowano w 1894 roku w stoczni Harland & Wolff w Belfaście i (tu smaczek pierwszy) jest to ta sama stocznia, która wypuściła później słynnego “Titanica”. Co więcej (smaczek drugi), “Titanic” miał na pokładzie identyczne jak na “Guelph” okna i takie same ławeczki dla pasażerów. Nić łącząca “Guelph” ze słynnym morskim dramatem nie jest jedyna, ale o tym później. Nazwa statku pochodziła od nazwy miasta w Kanadzie. Statek miał 106 metrów długości, wypierał 4917 BRT, a jego prędkość maks. wynosiła 11,5 węzła. Przeczytaj resztę wpisu »
22 марта мы отмечали очередную годовщину брака Рональда и Эдит Толкин. Этому поводу была посвящена памятная запись. Несколько недель спустя мне снова удалось посетить церковь Непорочной Марии в Уорвике с целью увидеть и сфотографировать свидетельство о браке Рональда и Эдит.
Около 16.30 2 апреля сего года я позвонил в дверь плебании при церкви Пресвятой Непорочной Девы Марии на Уэст Стрит в Уорвике. Вскоре двери открылись и на пороге появился священник. Это священник каноник Э.М. Стюарт. Напомнил ему, что на сайте прихода вывешена информация о записи бракосочетания Толкинов, которую можно увидеть в архиве. Священник улыбнулся и пригласил внутрь. Объяснил ему, кто я такой и что делаю в Уорвике. Хозяин попросил подождать в канцелярии, и вскоре вернулся с книжкой средней толщины. Он открыл ее на нужной странице – и вот я вижу необычную запись:
Anno 1916 die 22 mensis Martii Ego Gulielmus J. Murphy in Matrimonio conjunxi Joannem Ronald Reuel Tolkien ex Stafford (Brocton Camp) filium Arthuri Reuel Tolkien, et Editham Bratt ex Warwick filiam Frederici Bratt.
Presentibus testibus: Anna W. Johnson, Jennie Grove
W liście do syna Christophera z 7-8 listopada 1944 r. (Listy nr 89, tłum. Agnieszka “Evermind” Sylwanowicz), pisząc o cudach uzdrowienia, J.R.R. Tolkien zastanawia się nad pojęciem szczęśliwego zakończenia:
I nagle zdałem sobie sprawę, co to jest: właśnie to, co próbuję wyjaśnić w eseju o baśniach, który tak bardzo chcę, żebyś przeczytał, że chyba Ci go wyślę. Na jego potrzeby ukułem słowo eukatastrofa – nagły szczęśliwy zwrot w opowieści, który przeszywa radością sprowadzającą łzy (co moim zdaniem jest najwyższym zadaniem, jakie mają pełnić baśnie). Nabrałem przekonania, że wywiera on swój szczególny efekt dlatego, że stanowi nagły przebłysk Prawdy i cała natura człowieka, spętana materialnym łańcuchem przyczyny i skutku, łańcuchem śmierci, odczuwa nagłą ulgę, jakby wybita kończyna nagle wskoczyła na swoje miejsce. Dostrzega ona – jeśli opowieść ma na drugim planie “prawdę” literacką (o tym przeczytasz w eseju) – że tak właśnie toczą się sprawy w Wielkim Świecie, dla którego została stworzona nasza natura. Zakończyłem stwierdzeniem, że Zmartwychwstanie było najwspanialszą z możliwych eukatastrofą w najwspanialszej Baśni – i że wzbudza ono to najważniejsze uczucie: chrześcijańską radość wywołującą łzy, ponieważ jest ona w swej istocie tak podobna do smutku, jako że pochodzi z miejsc, gdzie Radość i Smutek stanowią jedno pogodzone ze sobą, tak jak samolubstwo i altruizm giną w Miłości.
(…) Schodząc do pomniejszych spraw: poznałem, że stworzyłem w Hobbicie wartościową opowieść, kiedy czytając go (gdy już zestarzał się na tyle, bym mógł nabrać obiektywizmu), doznałem nagle dość silnego poczucia eukatastrofy na okrzyk Bilba: “Orły! Orły nadlatują!”…
Do tego fragmentu listu dołączamy reprodukcję jednej z najsłynniejszych ikon Kościoła – pełnej teologicznej mądrości ikony Anastasis. Tu w formie graficznej widzimy to, o czym pisze Tolkien: “cała natura człowieka, spętana materialnym łańcuchem przyczyny i skutku, łańcuchem śmierci, odczuwa nagłą ulgę, jakby wybita kończyna nagle wskoczyła na swoje miejsce”. Spójrz na rozbite wrota śmierci, na rozerwane łańcuchy i rozrzucone klucze w Otchłani. Nie ma już śmierci…
Niedługo, 5 dnia maja czeka nas niezwykła premiera. O Legendzie o Sigurdzie i Gudrún pisaliśmy już w naszym serwisie (tutaj, tutaj i tutaj). Dziś prezentujemy Wam niezwykłą filmową zapowiedź książki z prezentacją poetyckich fragmentów (relacja z nagrań dźwiękowej wersji tego poematu – czyta Brian Cox) i ilustracji, demonstracją rękopisu Tolkiena oraz wypowiedziami Davida Brawna (redaktora wydania), Tanyi Brennand Roper (redaktorki wydań dźwiękowych HarperCollinsa) i Chrisa Smitha (redaktora technicznego). Miłego oglądania w świątecznej atmosferze…
Znamy już spis treści najnowszego, wiosennego numeru Mythlore- periodyku wydawanego przez Mythopoeic Society. Będzie to już numer 105/106! Zawiera on 204 stronice pełnie interesujących treści:
The Thematic Organization of Spirits in Bondage – Joe R. Christopher
Heroic Orual and the Tasks of Psyche – Gwenyth Hood
“A Far Green Country”: Tolkien, Paradise, and the End of All Things in Medieval Literature - A. Keith Kelly i Michael Livingstone
“Two Sides of the Same Magic”: The Dialectic of Mortality and Immortality in Peter S. Beagle’s The Last Unicorn – Geoffrey Reiter
Éowyn’s Grief – Brent D. Johnson
The Education of a Witch: Tiffany Aching, Hermione Granger, and Gendered Magic in Discworld and Potterworld – Janet Brennan Croft
Tolkien and Dogs, Just Dogs: In Metaphor and Simile – Emma Hawkins
Recenzje:
Lilith in a New Light: Essays on the George MacDonald Fantasy Novel, w opracowaniu Lucasa H. Harrimana; Black and White Ogre Country: The Lost Tales of Hilary Tolkien, w opracowaniu Angeli Gardner; nowe drugie wydanie książki C.S. Lewis and the Search for Rational Religion Johna Beversluisa; Faith and Choice in the Works of Joss Whedon – K. Dale Koontz; Fritz Leiber, Critical Essays, w opracowaniu Benjamina Szumanskyjego; Myth and Magic: Art According to the Inklings, opracował Eduardo Segura i Thomas Honegger; From Narnia to A Space Odyssey: The War of Ideas Between Arthur C. Clarke and C.S. Lewis, opracował Ryder W. Miller; The Mirror Crack’d: Fear and Horror in J.R.R. Tolkien’s Major Works, opracowała Lynn Forest-Hill; Arda Reconstructed: The Creation of the Published Silmarillion – Douglas Charles Kane.
Szczegóły dotyczące zamawiania czasopisma znajdziecie na stronie Towarzystwa.
Niedługo, 5 dnia maja czeka nas niezwykła premiera. O Legendzie o Sigurdzie i Gudrún pisaliśmy już w naszym serwisie (