I na tym kończę. Raz jeszcze dziękuję wszystkim za szczere słowa, a wnioski z tej wymiany zdań zachowam zapewne na długo, chyba, że mi ktoś je mieczem z głowy wybije, co być może byłoby całkiem niezłym wyjściem :]

I powtórzę jeszcze raz, żeby Wielki Niesprawiedliwie Oskarżany zrozumiał: kto sieje wiatr, ten zbiera burze. Zamiast być czasem MumakiLem w składzie hobbickiej porcelany, powściągnij swój język, nie dokuczaj, nie wyzołziaj się złośliwie, nie kłam bo zło wróci do “zło-czyńcy” – czasem z nawiązką.

Byłbym obłudny, gdybym Cię serdecznie pozdrawiał. Ciao!

P.S. Mel i Zair, zapewne tylko ja i M.L. pamiętamy, jak długo toczy się nasz spór o “profesjonalizację” Moim zdaniem w pierwszym komentarzu Olifant (że pozwolę sobie na hobbityzm, żeby uniknąć powtórzeń) nawiązywał do tamtego sporu i dlatego moje nożyce się odezwały.

I to wszystko co mam w tej kwestii do powiedzenia.

Dobranoc. Miłych snów.

M.L.

Nigdy się z tym nie spotkałam. I piszę to zupełnie poważnie, bo nie trawię, gdy ktoś oczernia drugą osobę. No chyba, że w Twoim mniemaniu zaciera się kompletnie różnica pomiędzy paternalizmem a żartami, których również nigdy nie odebrałam jako “besztające” czy deprecjonujące.

“Ostatnio w nieprzyjemny i znów paternalistyczny sposób, jako samozwańczy arbiter polskiego ruchu tolkienowskiego, był łaskawy odnieść się do zawartości “Gwaihira” i nie były to słowa wymawiane z pozycji równego – Czołowy Tolkienolog zawsze do nieswoich przemawia z góry.”

Gdzie, w którym miejscu M.L. wykazał taki stosunek do “Gwaihira”?? Sorry, wszystkie jego wypowiedzi były raczej nacechowane radością z tego, że “Gwaihir” został wznowiony. Chyba, że Ty się doczytujesz między wierszami?

Nie ma to, jak walnięcie między oczy nie popartą niczym interpretacją, aż nazbyt subiektywną i zabarwioną osobistą niechęcią, a nawet wrogością.